Roy-O-Rama

Ja mensen, we gaan het maar weer eens over Chrono Trigger hebben. Dit keer specifiek over de extra’s die Square-Enix in de DS-versie gestopt heeft want die verlengen de game met een flink aantal uren.

‘Crono in gevecht met drie vogels’

De game Chrono Trigger verscheen midden jaren ‘90 voor de Super Nintendo en al snel bleek dat het een instant classic was. De game heeft goede graphics, een sublieme soundtrack maar blinkt vooral uit in het verhaal dat verschillende einden kent. De game meerdere keren uitspelen is dus zeker de moeite waard.

In de DS-versie, die ik afgelopen week uitspeelde, zit als eerste een extra gebied: Lost Sanctum. Hier wonen een aantal Reptites die je moet helpen met een aantal klusjes die onder andere bestaan uit het verslaan van de vijanden in het bos tot het vinden van een bijzondere edelsteen. Hoewel de missies niet zo sterk in elkaar zitten als het ‘echte’ spel is het zeker de moeite waard om Lost Sanctum (welke verspreid zit over twee tijdsperiodes) te voltooien vanwege de items die je krijgt. Bovendien zitten er een aantal inside-jokes in verwerkt die een glimlach op je gezicht toveren als je ze leest.

‘De hotelprijzen zijn niet meer wat ze geweest zijn’

De tweede toevoeging die in het nieuwe Chrono Trigger zit is de ‘Dimensional Vortex’ die verschijnt als je de normale eindbaas hebt verslagen in drie verschillende tijdperken. Elke Vortex bestaat uit een aantal gebieden die je eerder in de game bent tegengekomen en eindigt met een aparte ‘eindbaas’ die je ook bekend zal voorkomen. Als je alle drie de Vortices hebt gespeeld komt er een nieuwe eindbaas met nieuw verhaal-einde. Ik heb zelf nu één Vortex gehad en ben erg benieuwd naar het nieuwe einde!

Tot slot is er nog de Monster Arena. De Monster Arena heb ik nog niet gespeeld, puur omdat het me totaal niet trekt. Het is een onderdeel dat niet in de game zelf zit, maar meer een losse uitbreiding die je kunt starten vanuit het hoofdmenu. In de Monster Arena kies je een monster (Nu look-a-like) en vecht je één op één met CPU tegenstanders of via de wireless features met een bekende. Bij winst krijg je items die te gebruiken zijn in het single player verhaal gedeelte en je kunt je monster laten trainen in gebieden die je bezocht heb in het verhaal. Het staat dus niet helemaal los van het verhaal, maar los genoeg om het over te slaan als het je niet interesseert.

De drie toevoegingen bieden wat mij betreft meer dan genoeg content om Chrono Trigger op de DS een waardevolle aanvulling te vinden op de twee eerder verschenen incarnaties van de beste game aller tijden. Monster Arena is een beetje een vreemde eend in de bijt, maar zal met name Pokémon fans interesseren. Lost Sanctum en Dimensional Vortex zijn in ieder geval de moeite waard, en als je die twee ook hebt gedaan is het tijd voor het welbekende New Game + om te kijken of je Lavos ook kunt verslaan als je nog alleen met Crono bent op de Millenial Fair…

Het klinkt gek om in januari al over een Kerstdiner te beginnen, maar eigenlijk is dat het niet. Het Kerstdiner met mijn huisgenoten was dit namelijk pas 10 januari 2009 aangezien rond Kerst de meeste mensen andere sociale verplichtingen hebben. Het Kerstdiner werd gehouden met groep 5 (wij zitten in groep 6) van het cluster blauw wat in totaal neerkwam op zo’n 15 man. Het diner was opgedeeld in verschillende gangen en iedereen had zijn of haar eigen taak.

We begonnen met het voorgerecht dat gemaakt was door Hilde en Kim (groep 6), een torentje van tonijn. Dit torentje bestond uit drie lagen geroosterd brood, uitgesneden met een glas. Tussen de drie lagen zat dan zelfgemaakte tonijnsalade en een schijf tomaat. Ik hou niet van vis, dus dit was niet echt mijn ding, ook al zag het er wel tof uit! Na het voorgerecht kwam de soep, broccolisoep om precies te zijn. Denise van groep 5 was verantwoordelijk voor deze soep die verbazingwekkend lekker smaakte!

‘Een heerlijk stukje lam’

Na de eerste twee gangen, we waren inmiddels al weer anderhalf uur verder, was het tijd voor de spoom (champagne en ijs). Dit intermezzo was vooral om je smaak te neutraliseren voor het hoofdgerecht en kwam van Daan uit groep 5. Toen het eenmaal half 10 ’s avonds was werd eindelijk het hoofdgerecht geserveerd. Het hoofdgerecht bestond uit een lamsrack, couscous en ratatouille. De couscous was me eigenlijk te droog en de ratatouille bestond uit te veel groenten die ik niet lekker vind, maar het lamsvlees was heerlijk! Het hoofdgerecht werd verzorgd door twee mensen van groep 5 (Marieke en nog iemand geloof ik).

Het toetje van de dag bestond uit kersen-crumble, zeg maar een kersen-kruimeltaart die ingestort is met een bolletje vanille ijs. Frank en Nicole waren verantwoordelijk voor deze warm-koud combinatie. Het geheel werd afgesloten met Irish Coffee, door Dennis gezet en ingeschonken. Als er trouwens mensen zijn die zich afvragen wat ik heb gedaan heb, niet zo heel veel. Ik ben met Koosje naar de Makro gegaan en samen hebben we de aankleding gedaan. Zaken als tafel dekken, kaarsen aansteken en chocolade Kerstballen opeten. Volgend jaar ga ik voor het hoofdgerecht denk ik!

‘De DVD’

Een tijd terug las ik voor het eerst over Afro Samurai als zijnde een net aangekondigde game voor PlayStation 3 en Xbox 360. De setting was Japans en de hoofdrolspeler een samoerai. Nu schoten er meteen Ninja Gaiden flashbacks door mijn hoofd, maar wat opviel was dat de hoofdrolspeler geen gewone samoerai was, maar een neger! De gameplay zag er wel prima uit en de sfeer was een beetje als in Kill Bill. Flink wat bloed ook. In de preview die ik las stond bovendien dat de game lekker toegankelijk zou zijn, ideaal voor mij dus. Toen ook nog bleek dat Samuel L. Jackson de stem speelt van de hoofdrolspeler en The RZA (Wu Tang Clan) de soundtrack maakte was ik om, Afro Samurai werd op mijn ‘wanted’ lijstje bijgeschreven.

We zijn nu een tijdje verder en over twee maanden ligt de game in de winkels. Ik vrees dat de verkopen tegen zullen vallen omdat Resident Evil 5 op dezelfde dag uitkomt, maar ik hou ‘m nog steeds in de gaten. Anyway, de oplettende lezer heeft vast al wel gezien dat dit bericht in de categorie ‘film / TV’ staat en ik maak nu ook even een sprongetje naar de Afro Samurai DVD. De game is namelijk gebaseerd op een anime (Japanse tekenfilm) uit 2006. In de anime wordt het verhaal verteld van Afro die zijn vader vermoord ziet worden voor zijn ogen als hij nog maar een klein Afrootje is. De reden dat zijn vader een kopje kleiner (letterlijk) gemaakt wordt is omdat de vader Hoofdband 1 om zijn hoofd heeft zitten. Deze hoofdband geeft onsterfelijkheid, de enige waardoor je gedood kan worden is degene die Hoofdband 2 draagt.

We zien gaandeweg het verhaal Afro, die ondertussen zelf de nummer twee is geworden, zich een weg banen naar de huidige nummer één en na dat gevecht eindigt de serie. Tussendoor worden er flashbacks getoond van de jeugd van Afro en hoe hij samoerai is geworden. Uiteraard is alles extreem bloederig in beeld gebracht en, zoals het een Japanse tekenfilm beaamt, komen er zelfs sex-scènes in voor. Het verhaal is niet echt bijzonder (vader dood, wraak, vijanden, etc.) maar de serie is op de een of andere manier toch boeiend genoeg om af te kijken. Het is de combinatie van Samuel, RZA en Kill-Bill actie denk ik die me door de iets meer dan twee uur durende serie trok; Afro Samurai is opgedeeld in vijf hoofdstukken van elk 25 minuten. Ook zag ik dat er heel gemakkelijk een game van gemaakt kan worden, Afro hakt namelijk een groot aantal normale vijanden neer en om de zoveel tijd komt er een sterkere tegenstander die in de game als eindbaas kan dienen.

‘Een scène uit Afro Samurai’

De DVD is inmiddels ook in Nederland te koop en in Amerika staat het vervolg, Resurrection, gepland voor een release begin februari 2009..

De game komt als alles goed gaat op 13 maart, twee dagen na mijn verjaardag (subtiele hint!). Nu maar hopen dat die de verwachtingen een klein beetje kan waarmaken!

Voor je zie je de eerste review van 2009 en het is natuurlijk weer een XBLA-titel. Ditmaal eentje die vorig jaar al verscheen: Puzzle Arcade. Zoals de naam en de screens je al doen vermoeden is het inderdaad een game waarin je puzzels oplost. Dat klinkt niet heel erg spannend, en eigenlijk is het dat ook niet natuurlijk.

‘Al gehoord over de bloemetjes en bijtjes?’

Puzzels zijn namelijk niet spannend, ze zijn er om rustig op te lossen, zonder dat je gehaast wordt door bijvoorbeeld een vijand of tijdslimiet. Beide zitten niet in de game, dus spannend is Puzzle Arcade niet. Wat is Puzzle Arcade dan wel? Het antwoord op die vraag is heel simpel: Puzzle Arcade is een heel uitgebreid stuk software waarin je puzzels oplost op verschillende manieren.

Je kunt puzzels in principe op twee manieren oplossen, gewoon en via de turbo mode. De gewone mode spreekt voor zich; je hebt een stapeltje puzzelstukjes en je probeert de puzzel op te lossen. In de turbo mode liggen de puzzelstukjes geordend bij elkaar en is het makkelijker te zien wat je hebt. In beide modi kun je overigens kiezen in hoeveel stukjes je de puzzel wilt verdelen. Hoe meer stukjes hoe moeilijker de puzzel natuurlijk.

‘Laraaaaa!’

Vooralsnog klinkt het allemaal wel prima op zich, als je van puzzels houdt en je hebt een 360 dan zou dit ideaal zijn. Het grote probleem in Puzzle Arcade is echter dat de besturing een beetje erg traag is. Als je bijvoorbeeld een grote puzzel hebt met veel stukjes moet je grote afstanden afleggen met de cursor die je bestuurt met de linker analoge stick. Je bent vaak al verder met het oplossen van de puzzel in je hoofd dan dat je daadwerkelijk goed hebt liggen. Hierdoor raak je een beetje gefrustreerd en verdwijnt je zin in puzzelen als sneeuw voor de zon.

Als je alle puzzels gedaan hebt dan kun je nieuwe puzzels downloaden of zelf een foto maken met de Vision Cam. Op deze manier kun je zelf oneindig veel puzzels toevoegen wat de game oneindig speelbaar maakt. De puzzels zijn overigens ook allemaal (online) met en tegen elkaar te spelen. Dit draait dan puur om het zo snel mogelijk oplossen van puzzels wat het hele relaxende gevoel van de game wegneemt. Niet echt mijn kopje thee…

Conclusie
Puzzle Arcade is enorm uitgebreid, maar het is niet echt leuk om te spelen. Niet alleen heb je eigenlijk een enorme TV nodig om een beetje overzicht te hebben, je zit ook nog eens met een trage besturing. De game is ook niet gericht op gamers die de mooiste graphics en heftigste actie zoeken maar voor dezelfde gamers die massaal een DS en/of Wii kopen. Mensen die in het foto-kanaal uren hun eigen foto’s omtoveren tot puzzels. De zogenaamde ‘casual’ gamer dus. Helaas val ik niet in die groep en kan ik niet anders dan Puzzle Arcade twee sterren geven: ik vind het gewoon niet boeiend genoeg.

‘Matig’

Puzzle Arcade is exclusief voor de Xbox 360 en te downloaden voor 800 Microsoftpunten (ongeveer 10 euro). Er is inmiddels ook al een uitbreiding te downloaden met meer puzzels voor 160 punten welke ’sci-fi’ als thema heeft.

Trance is mijn favoriete muziekstroming, ik heb eigenlijk de hele dag wel cd’s of livesets aanstaan. Tijdens het opruimen en het studeren bijvoorbeeld. Alleen als ik aan het gamen ben of een film kijk o.i.d. dan staat de muziek uit. Wat betreft favoriete DJ’s staat Tiesto op eenzame hoogte bovenaan de lijst. Tiesto is in mijn ogen de beste aller tijden en dat komt onder andere door zijn In Search of Sunrise cd-reeks. Ook Armin van Buuren staat hoog op mijn lijstje, net als Ferry Corsten bijvoorbeeld. Over deze drie Nederlanders wil ik het echter niet hebben dit keer, iedereen kent ze al en ze staan genoeg in de spotlights.

Vandaag wil ik het hebben over DJ Shah (tegenwoordig Roger Shah), iemand die we kennen van de hit ‘Going Wrong’ die hij met Armin maakte. DJ Shah is echter veel meer, hij is bijvoorbeeld de man achter ‘Sunlounger’ en heeft sinds kort de radioshow ‘Magic Island; Music for Balearic People’. In deze show laat hij de lekkerste relax trance van dit moment horen. Heerlijk om naar te luisteren en van te genieten. Afgelopen jaar is DJ Shah op 58 binnen gekomen in de DJ Mag top 100 en dat is niet meer dan terecht. Ik hoop dat hij in 2009 meer bekendheid krijgt en hoger eindigt, hij verdient het!

Het filmpje laat ‘Lost’ horen, de track die Shah onder Sunlounger uitbracht en daarmee de eerste plek behaalde in de A State of Trance top 20 van 2008. Heerlijke trance waarvan ik me niet kan voorstellen dat iemand het niet tof vind.

Interessante links met betrekking tot DJ Shah

DJ Shah op Wikipedia
Songbook, het artiestenalbum van DJ Shah
Magic Island, de cd van de radioshow

Vooral de linkjes van Bol.com zijn handig omdat je daar samples kunt beluisteren. Check ook YouTube voor meer tracks van DJ Shah!

Vandaag verscheen Doritos Dash of Destruction op XBLA, een game van Ninjabee (die ook het briljante Kingdom for Keflings maakten) ter promotie van de Doritos chips. De game bestaat uit twee delen. Allereerst is er het gedeelte waarin je een truck moet besturen en Doritos moet afleveren, in het andere gedeelte speel je een T-Rex die de trucks moet opeten. Nu zijn dino’s in een game meestal een pluspunt en ook hier is dat het geval. Zeker omdat Ninjabee met DDD vooral lekker over-the-top gaat. Na elk level krijgt je truck of T-Rex mechanische upgrades en kun je het hele level overhoop lopen/rijden wat leidt tot een heerlijke chaos.

‘De game kent een topdown view’

De game speelt als een ouderwetse top-down racer maar helaas reageren de controls nogal traag. Voor de truck-missies is dit niet zo’n probleem, je kunt makkelijk tussen de gebouwen door vluchten voor de T-Rex dankzij je boost, maar de T-Rex misssies zijn hierdoor vrij lastig zodra je concurrentie van een andere T-Rex krijgt. Deze lijkt van te voren te weten waarheen de trucks rijden en is steeds net iets sneller. Erg frutrerend als je het mij vraagt, zo frustrerend dat ik op level 4/6 gestopt ben met de game. De truck-missies heb ik wel alle zes netjes gehaald. In de multiplayermode van de game kun je het tegen andere T-Rex of trucks opnemen via Xbox Live.

Conclusie
Doritos Dash of Destruction is een reclame-game voor Doritos en is daarom gratis te downloaden. Voor een gratis game is het best leuk voor een uurtje, maar meer hoef je er niet van te verwachten. Zeker de frutraties die het oplevert bij de T-Rex missies werken de game tegen. De score blijft ook beperkt tot een magere twee sterren.
Desalniettemin zou ik iedereen aanraden om het eventjes te gaan spelen, je moet toch wel zo’n 150 gamerpoints kunnen scoren, en dat voor 0 euro!

‘Matig’

Doritos Dash of Destruction is helemaal gratis te downloaden en spelen op XBLA. DDoD is overigens niet de eerste gratis game, eerder verscheen Undertow ook al gratis nadat er flinke problemen waren met de Xbox Live service.

‘In de winter’

Vorige week was de launch van NXE, de New Xbox Experience ,en daarmee waren Avatars voor de Xbox 360 een feit. Om Avatars meer te laten zijn dan een verpersoonlijking van jezelf moeten er natuurlijk ook games zijn die de Avatars gebruiken. De eerste nieuwe game die dit doet is Kingdom for Keflings, een XBLA-game waarin je als Avatar-reus de bewoners van jouw dorp helpt te groeien tot een heus koninkrijk.

Je begint de game met een duidelijke tutorial die je bij de eerste stappen en keuzes helpt. Zo begin je met een dorpsplein en wat huisjes waar de Keflings wonen. De Keflings lopen vrij rond in de game, totdat jij ze oppakt en ergens aan het werk zet. Je kunt ze bijvoorbeeld hout laten hakken of stenen laten houwen. De verzamelde grondstoffen worden bij de werkplaats dan weer omgezet in componenten voor gebouwen en met deze gebouwen groeit je stad. Hoe meer gebouwen je bouwt hoe meer er beschikbaar komen. Elk gebouw heeft uiteraard een eigen functie en zorgt ervoor dat de game steeds dieper en uitgebreider wordt. Zo moet je op een gegeven moment van het gekapte hout planken maken voor luxere gebouwen.

‘In de zomer’

De game is wat opzet betreft dus een beetje vergelijkbaar met bijvoorbeeld Doshin the Giant en Black&White. Het grote verschil is echter dat je in Kingdom for Keflings geen vijanden ofzo hebt die het je moeilijk maken door aan te vallen. Ook zijn er geen natuurrampen die gebouwen verwoesten. Toch zit er genoeg uitdaging in de game, want om te blijven bouwen heb je steeds genoeg grondstoffen nodig en genoeg Keflings om de taken uit te voeren. Daarnaast wil je natuurlijk dat alles zo lean mogelijk geordend is en dat is soms best lastig. In mijn huidige dorpje moeten de schaapherders bijvoorbeeld vrij ver lopen om het wol naar de opslag te brengen…
De game zelf biedt dus misschien niet echt een directe uitdaging zoals we gewend zijn van games, maar voor je het weet ben je een X aantal uren verder zonder dat je het door hebt. Even een huisje hier om vervolgens even een gebouw daar neer te zetten. Een typisch geval van een verslavende game dus!

Kingdom for Keflings is overigens ook online in co-op te spelen, maar dat voegt niet zoveel toe. Je moet namelijk, voor een goed gestructureerde stad, iemand hebben die precies over het bouwen denkt als jij, anders vallen je plannen in het water. Het gebeurt ook veel vaker dat mensen gewoon wat gebouwen slopen in plaats van bouwen. Nee, Kingdom for Keflings is wat mij betreft gewoon een singleplayer game.

Conclusie
Kingdom for Keflings is voor mij misschien wel dé verrassing van het jaar. Toen ik mijn Avatar gemaakt had ging ik puur de trial-versie spelen om te kijken hoe cool ik was ingame en na het voltooien van de demo wilde ik meer! Met de volledige versie ben ik ook al uren bezig en het verveelt nog geen minuut. Het is echt super tof om je Keflings aan het werk te zien en uit te denken hoe je de stad in elkaar zet. Een geweldige game zonder een echte uitdaging en daardoor heerlijk om je verloren uurtjes mee vol te maken. Kingdom for Keflings scoort maar liefst vier sterren!

‘Geweldig’

A Kingdom for Keflings is één van de eerste games waarmee je jouw zelfgemaakte Xbox 360 Avatar kunt gebruiken. De game kost 800 Microsoftpunten wat overeenkomt met ongeveer tien euro en er is uiteraard ook een trial-versie van te downloaden.

Na mijn eerste twee reviews (Castle Crashers en Feeding Frenzy 2) is het nu tijd voor de derde officiële Roy-O-Rama review. De game in kwestie is Bejeweled Twist voor de PC, ja, je leest het goed, voor de PC. De aardige PR-dame van PopCap vroeg me namelijk of ik na de Feeding Frenzy review ook interesse had in een reviewcopy voor de nieuwe Bejeweled. Aangezien ik alles aanneem als het maar gratis is (wijze les van m’n pa) en Bejeweled kan zorgen voor extra hits via Google doe ik het met plezier! Lees verder en kijk hoe deze casual game scoort op Roy-O-Rama…

‘Allemaal figuurtjes’

Voor degene die het concept van Bejeweled nog niet kennen een korte uitleg. Je hebt een groot speelveld waarin verschillende figuurtjes staan. Deze figuurtjes moet je naast elkaar zien te krijgen door ze te wisselen van positie. Heb je er drie of meer naast elkaar liggen dan verdwijnen ze en maken ze plaats voor nieuwe. Het grote verschil met de eerdere Bejeweled games is dat in Twist de figuurtjes niet zijdelings gewisseld worden van plek, maar via het draaien van vier blokjes met de klok mee. Vergelijkbaar met bijvoorbeeld Hexic op de Xbox 360.

De gewone figuurtjes die je moet linken zijn natuurlijk niet de enige figuurtjes die op je scherm verschijnen; er zitten ook figuurtjes in die het je moeilijk proberen te maken. Zo zijn er zwarte rotsblokken die je niet kunt linken en bommen die je voor het aflopen van de counter moet verwijderen. Lukt dat niet, dan is het game-over.

Net als voorgaande Bejeweled games zitten er ook hier weer vier verschillende modi in. Je hebt uiteraard het ‘classic’ gedeelte dat net is uitgelegd en er zit een zen-mode in welke hetzelfde is als de classic mode, maar dan zonder bommen. Naast deze twee standaard modi heb je nog ‘blitz’ en ‘challenge’ waarbij blitz de standaardgame is met een tijdslimiet van 5 minuten en je in challenge bepaalde opdrachten krijgt die je moet vervullen. Een goed voorbeeld hiervan is ‘zorg voor een combo van 5 ontploffingen’. Klinkt allemaal wel leuk, maar je zult 90% van de tijd gewoon simpelweg de standaard classic spelen.

‘Het dondert en het bliksemt’

Qua presentatie is de game op en top Bejeweled, het ziet er exact hetzelfde uit als alle versies van de game met veel verschillende gekleurde blokjes en leuke ontploffingen en special effects. Het stelt echter niet veel voor en ook de muziek zul je binnen 3 minuten uitzetten omdat je eigen MP3’s veel beter klinken (ja, in Bejeweled voor de PC zitten custom soundtracks welke je gewoon via Windows Media Player kunt draaien!!!1111!!).

Conclusie
Bejeweled Twist is een best aardige puzzelgame geworden die ik persoonlijk leuker vind dan het originele Bejeweled. Het draaien van vier figuurtjes zorgt voor meer strategische vrijheid namelijk en het biedt een verfrissende vernieuwing binnen de Bejeweled-serie.

Ik denk echter niet dat ik zelf het nog veel zal spelen en dit komt eigenlijk vooral omdat het enkel op de PC te spelen is. Als Bejeweled Twist ooit via XBLA beschikbaar komt (en er dus achievements inzitten) dan is het mijns inziens een stuk interessanter. Voor nu is dit echter niet het geval en moet Bejeweled Twist het doen met twee sterren.

‘Matig’

Bejeweled Twist kost nog geen 20 dollar en is te downloaden vanaf de PopCap site. Voorlopig lijkt het er op dat Bejeweled Twist exclusief te spelen zal zijn op de PC; PopCap heeft nog geen plannen om de game naar XBLA te halen.