Roy-O-Rama

Videogames… en meer!

Archive for August, 2010

Planet Earth

Posted by Roy On August - 30 - 2010

Planet Earth is de eerste reeks natuurdocumentaires die de BBC volledig in HD geschoten heeft. In totaal duurde het filmen er van zo’n vijf jaar en verscheen de eerste aflevering in 2006. Een aantal maanden terug kocht ik de serie op Blu Ray om zo te genieten van al het moois dat de natuur ons te bieden heeft.

Planet Earth is opgebouwd in verschillende afleveringen. De eerste ‘Van Pool tot Pool’ is een soort samenvatting van alles wat er gaat komen. We vliegen van de Noordpool naar de Zuidpool en stoppen op een aantal interessante locaties. De rest van de normale afleveringen behandelen elke keer één bepaald soort natuurgebied dat we kunnen vinden op Aarde: bergen, zoetwater, grotten, woestijnen, ijswerelden, grote vlakten, jungles, ondiep zeewater, bos en de diepe oceaan.

Bij elk gebied denk je “oh ja, nu gaan we dit en dat zien” zoals bijvoorbeeld pinguins op Antarctica, maar er wordt zoveel meer getoond dan wij simpele zielen weten… Je zit bijna constant met open mond te kijken naar alle beelden die op je TV verschijnen en ik ben zelden zo onder de indruk geweest. De grotten-aflevering had bijvoorbeeld een heel stuk over een nog niet eerder gevonden grot waarin de mooiste kristallen groeiden en de diepzee-aflevering kwam op plekken waar hele werelden ontstonden rondom een warme luchtstroom uit een scheur in de zeebodem. Het is zo bizar wat er allemaal mogelijk is op Aarde dat je jezelf soms afvraagt of het wel allemaal van deze wereld is.

Naast de gewone Planet Earth afleveringen is er nog een extra disc toegevoegd in de boxset waarin we twee andere onderwerpen te zien krijgen. De eerste gaat over een groep leeuwen die in een woestijn in Namibie en de tweede gaat over de sneeuw luipaard in Pakistan. Beide afleveringen komen van de serie “Natural World” van de BBC en laten buiten mooie beelden van de beesten ook zien hoe onderzoekers met cameraploeg alles opzetten om ons dit allemaal te kunnen laten zien.

Toen ik klaar was met Planet Earth kwam ik er achter dat er een ‘opvolger’ gemaakt is: Life. Deze serie gaat vooral over het overleven van de dieren en planten in de wereld. Hoe passen ze zich bijvoorbeeld aan? Het is uitgezonden in 2009, het jaar van Darwin. Met Life ben ik op dit moment bezig en de beelden zijn minstens zo indrukwekkend. Een volledige blog over Life volgt uiteraard ook. In de tussentijd raad ik iedereen aan om Planet Earth te gaan kijken, het is één van de mooiste dingen die je kunt kijken thuis.

Mystery Land 2010

Posted by Roy On August - 29 - 2010

Sinds 2004 ga ik jaarlijks naar Mystery Land (op 2008 na) en elke keer is het één groot feest. Lekker weer, een mooi festivalterrein, veel podia met DJ’s, allerlei soorten muziek en een geweldige sfeer. Dit jaar was het weer in de week voorafgaand aan Mystery Land erg klote en het terrein was op verschillende plekken ook behoorlijk modderig. Op de dag zelf hebben we echter zowat geen regen gehad en gelukkig flink wat zon. Door de harde wind was het af en toe nog wel redelijk fris, maar qua weer mochten we niet klagen!

Rond half 3 kwamen we het festivalterrein op en gingen we richting Q Dance. Ook dit jaar hadden ze een fantastisch podium met levensgrote schaakstukken. Toen we aankwamen was Wildstylez bezig en even later begon The Prophet. Beide sets waren prima, maar vooral The Prophet draaide vooral hitjes. Niets mis mee, maar wat vernieuwing mag best. Als derde zagen we de Noisecontrollers draaien en dit was een puike set. Rond half 6 was het echter tijd om te gaan eten (WAAR WAS MR. LONG?!) en ons richting Tiesto te begeven. Het is best lang geleden dat ik de Beste DJ Aller Tijden heb zien draaien, dus ik had er flink zin in! Bij de Kaleidoscope tent aangekomen was het echter nog drukker dan ik had verwacht… We konden echt NIET de tent in en moesten op het pad aan de rand blijven staan. Hier had ik niet veel zin in en na een aantal tracks zijn we daarom maar weer teruggegaan naar Q Dance. Ik was behoorlijk teleurgesteld. Arme ik.

Bij Q Dance was inmiddels B-Front aangeschoven en ook dit was een prima set. Ik kende deze DJ verder niet maar hij was goed bezig. Na B-Front was het tijd voor een surprise act: Psycho Punks live. Wat ‘live’ precies inhield kon ik niet echt ontdekken, maar ze beukten er lekker op los! Rond 8 uur was het tijd voor de verrassing van de avond: Zatox. Ook deze DJ kende ik niet maar hij had de beste/tofste set van de dag en ik was hierdoor wel over mijn Tiesto verdriet heen gelukkig. Toen hierna Frontliner aan de beurt was werd mijn vooroordeel weer bevestigd: deze gozer kan er niets van. Ik snap niet waar de populariteit nou vandaan komt, maar zowel op In Qontrol als gister op Mystery Land vond ik ‘m tegenvallen. Wat een aap. Tijd om weer wat rond te gaan lopen, op zoek naar poncho’s want er vielen ook wat regendruppels. Nog voor we poncho’s gevonden hadden (we hebben niet echt gezocht eigenlijk) was de regen weer opgehouden en konden we terug voor D-Block en S-Te-Fan. Normaal gesproken draaien ze een toffe set, maar vandaag hadden ze hun dag niet. Het leek bovendien wel of het volume wat lager stond dan eerder op de dag… Het laatste half uur was voor nóg een surprise act: Nosferatu. De enige hardcore DJ van de dag en hij begon lekker. Om de drukte voor te zijn hebben we niet de hele set afgemaakt en zijn we op huis aan gegaan. Uiteraard met flinke vertraging door die altijd fijne NS. Wat een ontzettend pauper bedrijf is het toch…

Over het algemeen heb ik me weer prima vermaakt op Mystery Land! Toch heb ik wat kanttekeningen. Allereerst hoort een DJ als Tiesto niet in een kleine tent te draaien. Je weet dat het ontzettend druk wordt en daar moet van te voren aan gedacht worden. Zorg dat het geluid bijvoorbeeld anders gericht wordt (zoals bijvoorbeeld bij Q Dance) zodat er meer mensen van de muziek kunnen mee genieten. Een open podium dus voortaan! Daarnaast was de afwisseling gewoon karig. Ik heb echt een podium gemist waar normale trance gedraaid werd! Gewoon even relaxed genieten van wat lievere melodieuze klanken en vocalen. Er hoeven daar echt geen grote namen te staan als Armin, liever niet zelfs, maar Aly & Fila, Above & Beyond, Roger Shah, Cosmic Gate en al die anderen die we wekelijks horen bij A State of Trance passen perfect op Mystery Land.

Door de drukte bij Tiesto en het gemist van de Trance tent was Mystery Land dit jaar eigenlijk meer een mini Q Dance festival. Nu was dat gewoon tof en zeker de moeite waard, het is niet echt waar Mystery Land voor staat helaas… Ik hoop dat ID&T dit volgend jaar toch beter doet anders moet ik misschien op zoek naar een ander zomerfeest.

Gamescom 2010

Posted by Roy On August - 24 - 2010

Ik geloof dat ik wel drie keer opnieuw de opzet van deze blog veranderd heb en zelfs dacht om hem helemaal maar te laten zitten, maar dat vond ik zonde van de mooie banner die ik gemaakt heb… Hier issie dus: de, ietwat verlate, terugblik op GamesCom 2010 in Keulen. GamesCom is een grote Europese gamebeurs vergelijkbaar met E3 en Tokyo Game Show, alleen is GamesCom minder groots. Waar er tijdens E3 en TGS talloze nieuwtjes zijn en grote verrassingen onthuld worden hobbelt GamesCom er een beetje achteraan met wat laffe aankondigingen. Denk aan Mass Effect 2 voor PS3 en een nieuwe Ratchet & Clank (All 4 One, 4P co-op party-platformer), best aardig maar niets bijzonders.

Nee, de GamesCom is er vooral om de (Europese) pers en gamers kennis te laten maken met alles wat er het komende jaar aan games uitkomt. Zowat alle grote uitgevers waren ook dit jaar weer aanwezig en er kon gespeeld worden met games als Fable III, Halo Reach, Dead Rising 2 en natuurlijk de Nintendo 3DS. Ik heb lang niet alle previews en specials gelezen die er op verschillende sites verschenen, maar wat ik gezien heb bevestigde mijn interesse in de aankomende games. Dit betekent in mijn geval dus pre-orders voor Fable, Need for Speed, Fallout en Halo voor de rest van 2010. Vier games totaal voor de maanden september, oktober, november én december! Ik ben trots op mezelf. Mijn pre-order voor Dead Rising 2 heb ik geannuleerd, die komt wel in een rustigere periode voor een budgetprijs. Hetzelfde geldt voor de Wii titels Metroid, Donkey Kong en Kirby. Grote games voor 2011 en verder zijn Dead Space 2, Bioshock Infinite en inFamous 2, maar die zijn allemaal nog ver weg.

Het leuke van de GamesCom, en dat heeft de beurs als grootste voordeel ten opzichte van andere beurzen, is dat er bekenden naar toe gaan. Zowel ‘bekend’ via FOK! als mensen die ik wekelijks echt spreek. De ervaringen en meningen van deze mensen vertrouw ik soms nét wat meer dan ervaringen van gamesites die toevallig ook reclame van de betreffende game hebben staan… Overigens hebben ze het ook vaak gewoon mis hoor, als ze beginnen over games waar ze geen verstand van hebben (Final Fantasy is namelijk gewoon tof).

Al met al heb ik me vorige week als thuisblijver prima vermaakt tijdens de GamesCom. Er waren veel nieuwe screens, trailers en hands-on ervaringen, en er was wat nieuws. Ik geef het een 6! Misschien ga ik er volgend jaar wel naar toe, maar misschien ook niet.

Tales of Vesperia

Posted by Roy On August - 9 - 2010

Tales of… is een reeks die lang niet altijd even goed is en lang niet iedere JRPG-fan vindt deze games leuk. Ikzelf ben een halve fan; altijd geïnteresseerd, maar een groot aantal Tales of-games laat ik links liggen. Op dit moment ben ik druk bezig met Tales of Vesperia welke alweer een paar jaar beschikbaar is voor Xbox 360. Na ongeveer 10 uur in de game te hebben gestoken is het tijd voor een eerste update welke je nu leest.

Het uiterlijk van Vesperia is zoals we dat gewend zijn van Tales-games: cartoony. Vesperia is echter de eerste die in HD te spelen is en het moet gezegd worden: de game ziet er fantastisch uit. Zowel de steden, dungeons, cutscenes als de worldmap, ze zien er allemaal uit zoals je van een RPG tegenwoordig mag verwachten. Prachtig! De soundtrack is op zich prima, maar ietwat eentonig. Je hoort vaak dezelfde track bij cutscenes en overall is het gewoon niet zo episch als een Final Fantasy XIII of Mario Galaxy 2. Desalniettemin voldoet de soundtrack. Qua voice-acting zit het wel goed in de game, er zijn geen vervelende schreeuwende of huilende personages die je irriteren. Complimenten daarvoor.

Op gameplay-gebied zijn Tales-games love it or hate it. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Final Fantasy heb je hier veel meer vrijheid en gaat alles er veel actiever aan toe. Je moet zelf lopen en aanvalscombinaties maken. Je drie party members kun je naar eigen keus instellen op aanvallend, of juist verdedigend. In het begin lijkt het een beetje chaotisch, maar als je eenmaal een beetje door hebt hoe alles werkt hak je je simpel een weg door de hordes vijanden die je tegenkomt. Ik weet dat een groot deel van de lezers op Roy-O-Rama niets moet hebben van Tales-games, maar Vesperia is zo goed uitgewerkt dat de game een kans verdient. Ook van de haters.

Qua verhaal is het allemaal nog niet zo diepgaand. Het begon met Yuri, een schavuit uit de arme wijk van de hoofdstad die achter een schurk aangaat. Uiteindelijk blijkt er veel meer aan de hand en staat het lot van de wereld op het spel. Goh. Wat een verrassing… Er komt echter in elke stad wel iets nieuws bij en het blijft tot nu toe boeien, zeker ook omdat je niet helemaal weet welke personages wel en welke personages niet te vertrouwen zijn.

Een paar jaar terug had, ten tijde van Blue Dragon en Eternal Sonata (welke allebei matig waren) had ik me voorgenomen om niet meer dan één console RPG per jaar te spelen. Dit vooral omdat ze lang duren (40+ uur) en je weinig afwisseling hebt tijdens het spelen. Ik ben er nu echter achter gekomen dat de toenmalige verveling niet kwam doordat ik teveel RPG’s had gespeeld, maar omdat ze gewoonweg niet goed genoeg waren en me op de één of andere manier irriteerden. Na Final Fantasy XIII is ook Tales of Vesperia een echte topper en ben ik reuze benieuwd waar het verhaal me allemaal heen brengt.

TV series, part 7

Posted by Roy On August - 7 - 2010

Op dit moment is het erg rustig in TV-serieland; de grote zomerstop is ook in Amerika en de meeste series zijn op vakantie. In september komen ze vrijwel allemaal weer terug en kunnen we weer genieten van onder andere How I met your mother, Two and a half men, Dexter en Chuck. Tot die tijd zijn we aangewezen op de zogenaamde zomerseries, of oudere series die getipt zijn. Je vindt ze hieronder beschreven, op alfabetische volgorde.

100 Questions is een serie die in het gat dat HIMYM achterlaat probeerde te springen. Het gaat over een vrouw, Charlotte, die zich inschrijft bij een datingbureau omdat ze haar ware maar niet kan vinden. Aan de hand van 100 vragen, één per aflevering, wordt haar profiel opgemaakt. In het eerste (en enige) seizoen, dat maar liefst zes afleveringen duurt, leren we de vijf personages kennen. Deze zijn zo cliché als je maar kunt bedenken, je hebt de sullige nerd, het domme blondje, de stoere Casanova, de excuus-buitenlandse en natuurlijk de hoofdpersoon: een stoere zelfverzekerde vrouw die stiekem een beetje onzeker is… De serie is zelf echter niet zo suf als het op papier klinkt en regelmatig is het gewoon grappig. De serie doet niets nieuws en haalt het niet bij klassiekers als Friends of HIMYM, maar het is zeker de moeite waard als je even niets te kijken hebt. 100 Questions is overigens in Amerika geflopt en er komen geen nieuwe afleveringen bij.

The Good Guys is een politieserie en hoewel ik daar normaal gesproken niet van hou is The Good Guys wél leuk. Dit komt doordat de serie geen serieuze afspiegeling wil zijn van het oh zo zware leven van een politieagent, maar er vooral de spot mee drijft. Twee detectives worden gedegradeerd en mogen enkel nog simpele saaie klusjes opknappen zoals een ingegooide ruit bij de plaatselijke wasserette. De oudste van de twee heeft als motto echter dat er altijd meer is dan je op het eerste gezicht zou denken en haalt er van alles bij waardoor er bij toeval een groter complot opgelost wordt aan het eind van de aflevering. De complete chaos die altijd gecreëerd wordt, en het feit dat de twee het niet zo serieus nemen met de regels, maakt de serie erg leuk. Bonuspunt voor de ex-vriendin van één van de agenten, enorme chick!

The hard times of RJ Berger is de meest suffe serie waar ik ooit aan begonnen ben… Ik las op FOK! dat het een soort Americain Pie The TV Show is, maar RJ Berger mag niet in de schaduw staan van Americain Pie. De opzet is ongeveer hetzelfde, een sullige middelbare scholier, onderbroekenlol, sex-grapjes, etc, maar alles is zoooo flauw en zoooo niet grappig dat de serie écht niet de moeite waard is. Zonde van je tijd en na drie afleveringen heb ik het opgegeven. The hard times of RJ Berger draait overigens ook sinds kort op de Nederlandse MTV en daarmee is het één van de weinige series in deze reeks die ook op de Nederlandse TV te bekijken is. Beetje jammer dat het dan weer zo’n waardeloze serie is…

The IT Crowd heeft er inmiddels alweer vier seizoenen op zitten maar ik heb het pas recent ontdekt. De serie gaat over twee wereldvreemde nerds van een computerservice-afdeling bij een grote corporatie. Ze krijgen een nieuwe manager, maar deze vrouw weet helemaal niets van computers. Dit gegeven alleen al zorgt natuurlijk voor komische situaties, maar het gaat nog veel verder dan dit. De precieze humor van IT Crowd is lastig uit te leggen, maar het is een serie waar ik echt belachelijk hard om heb zitten lachen! Er komt volgend jaar nog een vijfde seizoen en volgens mij is het daarna helemaal afgelopen waarop ik de complete serie op DVD wil aanschaffen en dat zegt wat! Overigens is IT Crowd wel erg kort: zes afleveringen per seizoen, maar hier geldt duidelijk kwaliteit boven kwantiteit!

Modern Family wordt gepresenteerd als documentaire en volgt drie gezinnen in hun dagelijks leven. De hoofdas is een opa met zijn twee kinderen die op hun beurt ook allebei een gezin hebben. De opa (Al Bundy) is gescheiden en heeft een veel jongere Columbiaanse tweede vrouw, de zoon is homosexueel en heeft met zijn vriend een Aziatisch kindje geadopteerd en de dochter is getrouwd en heeft drie kinderen. Al deze kinderen hebben natuurlijk ook weer een eigen tik die van het complete stel echt een heel aparte familie maakt. Qua humor vond ik het een beetje te vergelijken met Arrested Development, al was dat soms wat vreemder. Modern Family is wat normaler en voor een breder publiek geschikt. In september begint seizoen twee en ik kan haast niet wachten!