Roy-O-Rama

De beste film
Mijn favoriete film in 2011 was Drive. Ik had er geen trailers van gezien, maar om me heen riep iedereen dat het een toffe film was. Dus vooruit, Roy gaat daar dan wel heen. Het begint als een simpele film over een vluchtauto-coureur die zijn buurvrouw wel ziet zitten, maar kent een strakke twist nadat één van zijn overvallen mis gaat. Nummers twee en drie zijn 50/50 en Flypaper.

De beste telefoon
Op dit moment ben ik al bijna anderhalf jaar in het bezig van mijn Nokia N8 en ik ben er dik tevreden mee. Dat ding heeft alles wat ik nodig heb en is kwalitatief echt een beest. Vooral de camera, navigatiesoftware en de FM transmitter zijn erg goed! Toch gaat de award van beste telefoon naar de Nokia Lumia 800. Het is de eerste Nokia die draait op Windows Phone en dat OS is zo bizar goed dat ik niet kan wachten om ook over te stappen. Er moet wel nog flink wat toegevoegd worden (o.a. dus camera en FM transmitter), maar het is een verademing om een dergelijk soepel OS te bedienen.

Het beste eten
Ik ben in 2011 bij redelijk veel nieuwe restaurants geweest (voor mijn doen dan tenminste). De top drie bestaat uit Burgerz, Dollar$ en ‘t Zusje waarbij ‘t Zusje de winnaar is. Burgerz en Dollar$ hebben beide heerlijke burgers, maar ‘t Zusje is iets compleet anders. Door de verschillende, kleine, gangen en gerechten kun je meerdere keren bestellen en van alle smaken genieten. Of je nu kiest voor patat, kip of Mexicaans, het kan allemaal!

Het beste uitje
Ik ben in 2011 helaas te weinig echt weg geweest. De twee leukste uitjes waren naar Gamescom in Keulen, Duitsland, in augustus, en naar Budapest, Hongarije, in oktober. Aangezien ik al eens eerder naar een gamesconvention geweest ben wint Budapest met gemak de verkiezing voor beste uitje in 2011. Ik heb er heerlijk gegeten, lekker in de zon gelopen en redelijk wat van de stad kunnen zien. Het is een prima stad om een weekendje naar toe te gaan!

De beste aanbieding
Traditioneel is de vrijdag na Thanksgiving een dag van aanbiedingen in Amerika. De dag staat inmiddels bekend als Black Friday en alles gaat in de uitverkoop. Wij in Nederland hadden daar tot voor kort niet veel aan, totdat winkelketens ook online mee gingen doen. Ik heb dit jaar bijvoorbeeld twee paar schoenen kunnen bestellen voor de prijs van één. Zelfs met de relatief hoge verzend- en douanekosten is het in vergelijking met Nederlandse prijzen twee-voor-één! In de lente ga ik ze dragen!

De beste website
Het is stom om FOK! of Roy-O-Rama te kiezen als beste website aangezien dat puur uit eigengeilerij zou zijn. Daarom kies ik voor NeoGAF. Dit forum, dat zich vooral richt op games, is het snelste met nieuws, heeft de leukste photoshops en kent strikte regels waardoor er geen geouwehoer is. Een aanrader voor iedereen met een passie voor videogames.

De beste webcomic
Hoewel Cyanide & Happiness all time favoriet zijn, wint Brawl in the Family de verkiezing dit jaar. Deze comic, die zich vooral richt op Nintendo-personages, is maf, bizar en hilarisch. Toch zit er altijd een kern van waarheid in de comics waardoor ze net dat beetje herkenbaarheid meekrijgen waardoor ze extra leuk zijn.

De beste tv-serie
Ik kijk aardig wat tv-series en het is best lastig om er eentje aan te wijzen als beste. Makkelijker is het om er eentje aan te wijzen die tegenvalt (*kuch* Terra Nova *kuch*). Maar dat doen we niet, we noemen de beste. Na lang nadenken heb ik gekozen voor Community. Deze comedy kent ijzersterke personages vertolkt door acteurs die perfect passen bij het personage. Tevens is de humor naast heel opvallend ook vaak erg subtiel, als je een aflevering voor de tweede keer kijkt zie je allemaal nieuwe dingen.


Komende week mijn games-overzicht, met statistiekjes!, van 2011. Stay Tuned!

De muziek van Final Fantasy-games is zo goed dat de soundtracks erg populair zijn. Zo populair dat hele orkesten de muziek spelen in uitverkochte concertzalen. Van één van deze concerten is nu een dvd uitgebracht: Tokyo, november 2010.

Het concert
Returning Home is een specifiek onderdeel van de Distant Worlds-concertreeks die de wereld over gaat. Vorig jaar keerden ze voor een dubbel concert terug naar Japan en deze uitvoering staat nu op deze dvd.

Het concert trapt af met One Winged Angel, misschien wel de bekendste track uit de hele franchise. Een gedurfde zet (waar eindig je mee?), maar erg geslaagd. Hierna komen zo’n beetje alle populaire nummers aan bod; Aerith’s Theme, Chocobo Medley, Zanarkand, Dancing Mad en natuurlijk de Victory Theme. De enige track die ik mis is Melodies of Life uit Final Fantasy IX. Maar met inmiddels veertien delen kan ik ze dat wel vergeven. Melodies of Life stond overigens wel op Distant Worlds II – More music from Final Fantasy, één van de twee losse cd’s die eerder zijn verschenen.

Het leuke aan de concerten is dat je niet enkel een orkest ziet spelen, maar dat er ook beelden uit de games worden getoond. Scènes uit alle delen komen langs bij de betreffende nummers en in de Chocobo Medley zie je hoe de grote vogel door de jaren heen steeds van uiterlijk is veranderd. Erg tof en verreweg ook het leukste nummer, na afloop zit je geheid met een glimlach op je gezicht.

De audio-discs
Mocht je één van beide concerten willen luisteren in plaats van kijken, dan kan dat ook. Er zijn namelijk twee discs meegeleverd met elk een deel van het concert. Dit is ideaal voor bijvoorbeeld in de auto of onderweg op je old skool discman!

De kwaliteit van beide discs is hetzelfde als alle normale audio cd’s, met stereogeluid. Je levert dus wel ietsje in als je het vergelijkt met de 5.1-kwaliteit van de dvd, maar een echt minpunt is dit niet te noemen. De ervaring is gewoon anders, maar niet per se slechter.

De extra’s
Als extra staan er nog wat leuke dingen op de dvd als een kijkje achter de schermen. Hier zien we Nobuo Uematsu en Masashi Hamauzu (beide componisten in de Final Fantasy-franchise) die samen met dirigent Arnie Roth de hele boel bespreken. We volgen ze de dag voor de concerten, tijdens de repetities, en tijdens de concerten zelf. Ook horen we ze vertellen over het hele gebeuren en hoe ze met elkaar samenwerken. Dit alles geeft een leuke kijk op het concert en maakt het wat persoonlijker.

Als je dit hele artikel hebt gelezen ben je waarschijnlijk sowieso al geïnteresseerd in de muziek van Final Fantasy en dan kan ik niets anders doen dan je aanraden deze dvd te kopen. Twijfel je nog, check dan eerst op YouTube wat meer filmpjes en laat je overtuigen. Het is namelijk zeker de moeite waard! De muziek van Final Fantasy is altijd erg sterk en uitgevoerd door een enorm orkest geeft je enkel nog meer kippenvel.

De concertreeks Distant Worlds gaat overigens nog steeds de hele wereld over. Vooral Amerika krijgt redelijk wat concerten, maar ze zijn ook al in Europa geweest. Mochten ze ooit in Nederland komen, dan ga ik er zeker heen. Tot die tijd zet ik de dvd af en toe aan.

Falling Skies is een sci-fi serie die vertelt over een groep mensen die probeert te overleven nadat we de aliens ons hebben aangevallen. Via een parasiet hebben ze kinderen tot slaaf gemaakt en met hun mind controlled robots zijn ze nagenoeg onverslaanbaar. De mensen die proberen te overleven hebben naast het gevecht met de aliens natuurlijk ook te maken met jaloezie en plunderend tuig. Uiteindelijk wordt er naar een climax toegewerkt waarin de groep mensen terugslaat. Hoe dit afloopt zien we in seizoen 2! Erg spannende serie met een tof verhaal en leuke twists. Aanrader.

Friends with Benefits is een romantische comedy zoals er al zovelen zijn. Dit keer is de hoofdverhaallijn twee vrienden die geen relatie hebben, maar wel met elkaar het bed delen. Tussendoor proberen ze beide de ware te vinden en houden ze elkaar op de hoogte van hun dates. De complete groep vrienden bestaat uit vijf personen die veel met elkaar optrekken. De hoofdverhaallijn is erg voorspelbaar, maar het kijkt lekker weg. Niets bijzonders, maar prima als tussendoortje tijdens de stille zomermaanden. De serie heeft overigens niets met de film te maken die nu in de bioscopen draait, ze delen enkel het onderwerp.

Sherlock gaat over de welbekende Sherlock Holmes, maar dit keer met een twist. Sherlock is een beetje een vreemde gast, hij is zo slim/intelligent dat hij dingen ziet voor ze gebeuren of anderen het zien. Op dit moment zijn er drie ‘afleveringen’ van anderhalf uur en heb ik één aflevering gezien. Ik heb me er erg mee vermaakt, maar het idee dat een aflevering anderhalf uur duurt weerhoudt me er wel van om zo eventjes een aflevering te gaan kijken.

Thundercats is een remake van de oude cartoon uit de jaren ’80/’90. Het ziet er nu veel moderner uit met flitsende animaties en een uiterlijk dat iets meer anime is. Normaal gesproken moet ik weinig van anime hebben, maar dit is wel tof. Deels komt dat door nostalgie denk ik, al is de serie ook gewoon weer gaaf. Lion-O, Cheetara en zelfs Mum-Rah zijn goed ontworpen in de nieuwe stijl. Ook kon ik het waarderen dat ze helemaal vooraan de geschiedenis begonnen zijn, nog voordat Lion-O zijn hippe zwaard krijgt.

Wilfred is het zwarte schaap deze aflevering. Het is één van de meest vreemde en stomme series die ik ooit gezien heb en ik raad hem iedereen af. De serie gaat over een man die zo raar is (slaapgebrek, pillen, ziek in z’n hoofd, weet ik veel) dat hij de hond van de buren als een echt persoon ziet… Yup, vreemd. En totaal niet grappig.

De laatste blog op Roy-O-Rama is alweer ruim twee weken geleden online geplaatst. In de tussentijd is er weinig nieuws verschenen, op een enkele video van de week na. De afgelopen weken heb ik het ook veel te druk gehad eigenlijk, de eerste twee weken fulltime werken vallen me altijd zwaar. Wanneer doe ik de boodschappen? Wanneer doe ik de was? Een vrije dag is dan ook helemaal niet zo vrij meer helaas. Bloggen schiet er dan snel bij in en ik ga dan liever op de bank hangen om Friends te kijken (seizoen 3 inmiddels) of te gamen (Fallout New Vegas: Old World Blues DLC).

Toch wil ik jullie weer eens wat nieuws voorschotelen. Dit keer wordt het een blog over blog-ideeën die het nooit gered hebben tot volwaardige blog. Dit zijn artikelen waarvan ik aanvankelijk dacht dat het een onwijs leuk stukje zou worden, maar dat simpelweg niet is geworden. Eén van die onderwerpen is toiletten. Van een vriendin hoorde ik dat zij een blog had geschreven voor Wereld Toiletdag, en dat deze één van de meest gelezen artikelen is geworden. Ik heb sindsdien een aantal foto’s van toiletten gemaakt (op vakantie, op werk, thuis, etc.) maar het is nooit uitgegroeid tot complete blog. Inmiddels heb ik de foto’s ook niet meer, dus er komt geen toilettenblog vrees ik…

Een andere blog waar ik aan begonnen ben is een Nokia-blog, maar dit werd een heel saai artikel. Het gaat op dit moment dramatisch slecht met Nokia, de verkopen kakken in, de updates blijven uit en de Windows Phone-modellen laten nog wel even op zich wachten. Toch ben ik zeer tevreden over mijn N8. TV kijken, foto’s/video’s maken, internetten, muziek luisteren en bellen werkt als een zonnetje. Daarnaast komen er talloze toffe apps uit. Het enige dat ik mis is Appie (van Albert Heijn) en een app waarmee ik mijn gamescollectie kan inscannen en exporteren naar mijn PC. Maar van die laatste weet ik niet of dat überhaupt wel bestaat? Tips zijn welkom, ook voor niet-Nokia telefoons.

Een spin-off op mijn niet verschenen Nokia-blog was een Youtube-blog. Hierin wilde ik de tofste filmpjes plaatsen die ik met mijn N8 opgenomen heb, aangevuld met een aantal Youtube-klassiekers. Dit is uiteindelijk niet doorgegaan omdat er simpelweg veeeeeel te veel op Youtube staat dat leuk is om door te linken. Bovendien is het niet wenselijk om teveel linkjes in een artikel te zetten omdat mensen dan wegklikken van je site. Alle video’s embedden is ook geen optie omdat dat veel te druk wordt. Ik hou het dus maar gewoon op mijn favoriete, eigen gemaakte filmpje. Tiesto draait Sky & Sand op Energy 2011. Opgenomen met een Nokia N8.

Ook was ik ooit eens begonnen aan een stukje geschiedenis over mezelf, met als focus mijn hobby videogames. Wat was het eerste dat ik speelde? Wat zijn mijn favoriete games aller tijden? Hoe zie ik de toekomst? Dit komt er in de toekomst ook nog wel, maar het stuk dat ik geschreven heb was veel te lang. Bovendien komt er op FOK!games nog een keer een column, en dat wil ik dan gaan combineren.

Qua bioscoopfilms is het de afgelopen tijd best goed trouwens. Ik vond Harry Potter 7.1 en 7.2 erg leuk en spektakelvol. Cars 2 en Transformers 3 zijn tof en precies wat je er van te voren van verwacht. Daar had ik ook niets bijzonders over te vertellen voor in een blog dus, ook al zijn zulke grote films vaak wel goed voor de views. Gisteren zag ik trouwens Attack the Block, een film over een gang in Londen die het opneemt tegen aliens. Ik had er nog geen trailers van gezien en de film draait maar één keer per dag, maar hij is hilarisch! Ik heb zoooo hard gelachen soms! Ga er deze week nog heen, want volgende week draait hij waarschijnlijk niet meer en dat is zonde.

Afgelopen weekend wilde ik ook wat schrijven over de dramatische gebeurtenissen in Noorwegen en de rol die Nederland speelde in het zieke hoofd van de dader. Maar ik kreeg geen woord op papier. Ik word zo droevig als ik getuigenverklaringen lees en zo woedend als ik de motieven van de dader lees dat ik mezelf gewoonweg niet kan zetten tot er over schrijven. Vreselijk! De dood van Amy Winehouse wil ik ook nog wel noemen trouwens. Deze kwam totaal niet als een schok en de vraag was niet ‘of’, maar ‘wanneer’. Het is zonde dat artiest met zulk talent zich dood zuipt en snuift, maar ik heb geen meelij met zoiets.

Tot slot ben ik ooit begonnen aan een blog over merken. Ik ben zelf redelijk merkenvast, mijn jeans zijn standaard van Ecko, mijn hagelslag is van Venz en ik drink enkel Karvan Cevitam limonade. Deze blog heb ik nooit afgemaakt omdat het me gewoonweg niet interessant leek voor de lezers, who cares dat ik enkel Albert Heijn pindakaas eet of het liefst op K-Swiss loopt? Juist, niemand. Mensen om me heen weten dat soort dingen sowieso wel.

Camelot is een serie die gaat over Koning Arthur, het zwaard Excalibur en natuurlijk het beroemde kasteel Camelot. Het verhaal wordt iets anders verteld dan ik me kan herinneren (het zwaard in de steen is een ander zwaard dan Excalibur bijvoorbeeld) maar dat komt ook omdat er heel veel verschillende verhalen omtrent Arthur zijn. De zus van Arthur, ik had ook geen idee, speelt hier een erg grote rol en ontpopt zich tot de grote vijand van Arthur. Of is dat maar schijn? De serie is best tof en het kent natuurlijk een toffe setting, maar het is geen instant classic. Gewoon leuk om te kijken en met 10 afleveringen lekker kort.

Happy Endings is een comedy met Elisha Cuthbert in de hoofdrol. Zo. Dat zou genoeg moeten zijn om NU de serie te gaan kijken. Comedies zijn over het algemeen namelijk best aardig en Elisha is geweldig om naar te kijken. De serie begint met de bruiloft van Dave en Alex waar Alex besluit niet te trouwen met haar liefde. Qua grappen is het geen Friends- of Big Bang Theory-niveau, maar hangt het rond het huidige How I met your Mother. Het eerste seizoen kent 12 afleveringen en wordt niet helemaal in goede volgorde uitgezonden, maar dat is niet zo erg. De rode draad is niet zo heel belangrijk.

Traffic Light is een hilarische comedy over drie vrienden die elk in een andere fase van hun leven zitten. De een is getrouwd en heeft een netgeboren kind, de ander is net gaan samenwonen en de derde is de vrijgezel met hond. Alle drie de personages zijn fantastisch gecast en ook hun partners passen perfect bij de personages. Hoofdlijn in de serie zijn de telefoongesprekken die ze hebben tijdens het autorijden waarin ze alles bespreken, problemen, ideeën, leuke momenten, etc. Je ligt vaak echt dubbel om de gebeurtenissen, zelfs in de pilot al. Dikke aanrader!

Game of Thrones is een groots epos dat gebaseerd is op een reeks fantasy-boeken. Het heeft wel wat weg van Lord of the Rings wat betreft opzet, sfeer en opbouw. Het eerste seizoen is eigenlijk een introductie op het grotere geheel, zoals The Fellowship of the Ring de introductie was op de hele LotR-trilogie. In Game of Thrones duurt deze echter NOG langer, 10 afleveringen (het hele seizoen) maar liefst… Ik had na afloop pas het idee dat het NU gaat beginnen. De serie is geenszins saai te noemen, daarvoor gebeurt er wel genoeg, maar het is wel duidelijk dat het beste nog moet komen. Game of Thrones is bizar mooi gemaakt en de setting klopt gewoon. Alleen daarom al is het wel een serie om te kijken, verwacht alleen nog niet de epische gevechten die beloofd worden. Die komen pas in de winter…

Pirates of the Caribbean – On Stranger Tides is inmiddels het vierde deel in de beroemde Pirates-reeks van Disney. Dit keer ontmoet Captain Jack Sparrow de kwaadaardige piraat Blackbeard op zoek naar de bron van eeuwig leven. Als je daar water van drinkt word je weer jong en gezond. Naast Blackbeard zijn ook de Engelsen en de Spanjaarden naar deze bron op zoek. Een drukke boel dus. Wat volgt is een typische Pirates-film die perfect in het rijtje past met de voorgaande delen. Een hoop chaos, wat grappen en grollen en wat leuke zwaardgevechten. Het is een prima film met ruim twee uur vermaak, maar het doet niets nieuws ofzo.

Interessanter is het feit dat ik deze film in IMAX 3D gekeken heb. IMAX is een speciaal formaat film met extra groot beeld, extra goed geluid en zelfs iets andere 3D-brillen dan normaal (een beetje jammer dat ik drie brillen bij me had dus…). Al deze extra features kosten overigens wel extra geld. Voor een Pathé kaarthouder is dat vijf euro toeslag! Vijf euro… Maar ja, het is volgens een hoop mensen wel een bijzondere ervaring, dus vooruit.

Voor IMAX-films moesten we overigens wel naar Rotterdam, het gebruikelijke Spui heeft geen IMAX-zalen. Ik ging Maarten rond half 7 ophalen bij Betty Beer waar hij aan het eten was met zijn zusje en daarna zijn we naar de bios gelopen. Na het verplichte kwartier wachten konden we de zaal in. Het eerste dat me opviel was dat het scherm in mijn beleving helemaal niet zoveel groter is dan in de grote zalen van Spui. Daarnaast is de beenruimte verschrikkelijk beperkt. Voordat de film begon wist ik al dat ik het minder zou gaan vinden dan in Spui omdat ik nou eenmaal niet zo lang stil kan zitten en mijn ruimte nodig heb tijdens de film.

De film zelf was bovendien ook nog eens niet zo bijzonder in 3D. Je had de verplichte uitstekende zwaarden en handen, maar verder voegde het 3D niet zoveel toe. Wat dat betreft blijven animatiefilms eigenlijk het enige genre dat écht de moeite is in 3D. Het geluid was wel erg gaaf, op de een of andere manier leek het beter gepositioneerd dan in andere zalen. Maar over het algemeen was het gewoon niet de toeslag waard. Ik betaal voor het abonnement en een enkele keer 3D-toeslag betalen is niet erg, maar IMAX-toeslag is me teveel. Ook omdat je de bril niet mag houden, dat was misschien nog wel de grootste teleurstelling…

Dit keer hebben we een redelijk afwisselend setje TV series. Er is, uiteraard, comedy, maar ook actie en documentaire! De lijst is weer alfabetisch opgesteld.

BBC Life is de spirituele opvolger van Planet Earth welke eerder al een eigen blog heeft gekregen. Omdat er over Life kwalitatief net zo hoogstaand is en eigenlijk qua opzet niet veel verschilt krijgt deze geen eigen blog. Het grote verschil met Planet Earth is dat Life zich vooral richt op het overleven van diersoorten terwijl Planet Earth gewoon alles globaal meeneemt. Beide zijn subliem in beeld en geluid en dikke aanraders voor iedereen die van de natuur houdt of zijn HDTV aan het werk wil zien.

Outsourced is een comedy over Todd die als manager van een call center gaat werken, in India. Daar moet hij om zien te gaan met alle cultuurverschillen en dat is erg lastig voor hem, én zijn medewerkers. De meeste grappen zijn ook gebaseerd op de cultuurverschillen en de standaard vooroordelen. De serie is goed gecast en alle personages hebben echt een eigen persoonlijkheid. Er zijn relatief veel vaste personages voor een sitcom, een stuk of acht, maar omdat het grotendeels afspeelt in dat call center is dat geen probleem. Leuk voor tussendoor en een kort eerste seizoen dat inmiddels afgelopen is.

Shit my dad says is een sitcom die gebaseerd is op een Twitter-account waarin een gast allemaal uitspraken van zijn vader op plaatst. Deze uitspraken zijn in de hele serie ook direct het enige leuke. De vader, gespeeld door William Shatner, is een beetje een mopperende oude baas en als zijn jongste zoon weer thuis komt wonen botst dat nogal eens. Helaas is er buiten Shatner echt helemaal niets leuks te zien in de serie en de andere zoon met zijn vrouw zijn echt vre-se-lijk en overbodig. Het idee voor deze comedy is aardig, maar de uitwerking is gewoonweg te kaal. Na een aflevering of vijf heb ik het opgegeven, het eerste seizoen loopt nog door.

The Walking Dead is een zombie serie en dat is natuurlijk al één reden om hem te kijken. Zombies blijven de coolste (niet bestaande?) vijanden op TV, ver boven bijvoorbeeld vampieren en weerwolven. In het eerste seizoen, dat net is afgelopen, zijn er zes afleveringen waarin we politieagent Rick Grimes zien in zijn zoektocht naar zijn vrouw en kinderen. Hoewel de serie nergens bijzonder of vernieuwend is, is het een erg toffe serie die vooral technisch goed in elkaar zit. Het feit dat er elementen uit 28 Days, Dawn of the Dead en I am Legend in zitten vergeven we de makers al hoop ik wel dat ze alles uit de kast halen voor het tweede seizoen.

Planet Earth is de eerste reeks natuurdocumentaires die de BBC volledig in HD geschoten heeft. In totaal duurde het filmen er van zo’n vijf jaar en verscheen de eerste aflevering in 2006. Een aantal maanden terug kocht ik de serie op Blu Ray om zo te genieten van al het moois dat de natuur ons te bieden heeft.

Planet Earth is opgebouwd in verschillende afleveringen. De eerste ‘Van Pool tot Pool’ is een soort samenvatting van alles wat er gaat komen. We vliegen van de Noordpool naar de Zuidpool en stoppen op een aantal interessante locaties. De rest van de normale afleveringen behandelen elke keer één bepaald soort natuurgebied dat we kunnen vinden op Aarde: bergen, zoetwater, grotten, woestijnen, ijswerelden, grote vlakten, jungles, ondiep zeewater, bos en de diepe oceaan.

Bij elk gebied denk je “oh ja, nu gaan we dit en dat zien” zoals bijvoorbeeld pinguins op Antarctica, maar er wordt zoveel meer getoond dan wij simpele zielen weten… Je zit bijna constant met open mond te kijken naar alle beelden die op je TV verschijnen en ik ben zelden zo onder de indruk geweest. De grotten-aflevering had bijvoorbeeld een heel stuk over een nog niet eerder gevonden grot waarin de mooiste kristallen groeiden en de diepzee-aflevering kwam op plekken waar hele werelden ontstonden rondom een warme luchtstroom uit een scheur in de zeebodem. Het is zo bizar wat er allemaal mogelijk is op Aarde dat je jezelf soms afvraagt of het wel allemaal van deze wereld is.

Naast de gewone Planet Earth afleveringen is er nog een extra disc toegevoegd in de boxset waarin we twee andere onderwerpen te zien krijgen. De eerste gaat over een groep leeuwen die in een woestijn in Namibie en de tweede gaat over de sneeuw luipaard in Pakistan. Beide afleveringen komen van de serie “Natural World” van de BBC en laten buiten mooie beelden van de beesten ook zien hoe onderzoekers met cameraploeg alles opzetten om ons dit allemaal te kunnen laten zien.

Toen ik klaar was met Planet Earth kwam ik er achter dat er een ‘opvolger’ gemaakt is: Life. Deze serie gaat vooral over het overleven van de dieren en planten in de wereld. Hoe passen ze zich bijvoorbeeld aan? Het is uitgezonden in 2009, het jaar van Darwin. Met Life ben ik op dit moment bezig en de beelden zijn minstens zo indrukwekkend. Een volledige blog over Life volgt uiteraard ook. In de tussentijd raad ik iedereen aan om Planet Earth te gaan kijken, het is één van de mooiste dingen die je kunt kijken thuis.