Roy-O-Rama

In 2008 was Qlimax één van de tofste feesten waar ik geweest ben. Helaas kwam het er in 2009 niet van en moet ik het doen met de registratie van Q-Dance op Blu Ray. Afgelopen vrijdag lag deze in de brievenbus en net als vorig jaar is het weer een trio-release: Blu Ray, DVD, CD. Op de CD staat het album, gemixt door de DJ die dat jaar de headline is. In dit geval Brennan Heart. Vorig jaar was Brennan nog de openingsact met een wat suffe set, maar hij is wat meer echte hardstyle gaan draaien en het album is dan ook zeker de moeite waard. Ik had de CD echter al een tijdje digitaal staan dus die kende ik al: een prima mix-album met, natuurlijk, veel eigen tracks. Lekker om zo af en toe te luisteren als je bijvoorbeeld aan het bloggen bent!

Het ging me echter om de Blu Ray registratie natuurlijk, het hele evenement beleven in 1080p met DTS surround sound! Het eerste dat opvalt is dat de Blu Ray dit jaar een volwaardige release is geworden inclusief hoofdmenu en extra’s. Vorig jaar was de Blu Ray enkel de live-registratie die meteen begon te spelen en na afloop weer vooraan begon. Op één puntje dus in ieder geval al een flinke verbetering! Het tweede dat mij opviel was de beeldkwaliteit, deze is echt 100 keer beter! Het beeld is echt haarscherp en precies wat je mag verwachten van een Blu Ray uitgave. Daar waar het vorig jaar van tijd tot tijd flink korrelig was, is dat nu nergens meer. Het geluid is verder niet veranderd, dat was al subliem. Zorg wel voor een goeie sub, die bass moet je niet horen, die moet je voelen!

Inhoudelijk is er niet veel op de live-registratie aan te merken; je krijgt de intro’s van de verschillende DJ’s en een paar minuten van de betreffende set. Het enige probleem van deze opzet is dat de intro’s bij Qlimax steeds langer lijken te worden. Hierdoor is er niet echt één opbouwende lijn te zien als je zit te kijken omdat deze constant wordt onderbroken door die intro’s. Ik vind dit een beetje een zorgwekkende ontwikkeling, Sensation is ook deels kapot gegaan doordat de showfactor een te belangrijke rol ging spelen. Dat is leuk voor de toeristen (bij Qlimax waren ook weer tig verschillende nationaliteiten aanwezig) maar het is wel een beetje jammer vind ik. Maar goed, dat is een probleem van het feest zelf, niet van de Blu Ray. Het blijft verder ook gewoon lekkere muziek die je hoort en zeker het stuk van Technoboy was erg goed. Hij blijft toch een beetje favoriet. Hieronder een kleine preview van Technoboy:

Overigens is de DVD exact hetzelfde als de Blu Ray, maar dan in gewone kwaliteit.

Naast de registratie van Qlimax staat er op de disc ook nog een ‘making of’ van het feest met wat interviews met de DJ’s enzo en een ‘making of’ van de registratie. Deze laatste toont alle verschillende camera’s die aanwezig waren tijdens Qlimax en je hoort iemand de camera’s kiezen die de beelden tonen. Best leuk om te zien hoe zoiets werkt, maar na twee minuten ben je de stem HE-LE-MAAL zat. Drie! Twee! Drie! Vier! Vijf! Drie naar het publiek draaien! Een! Zeven! Zes! Drie! AARGH STFU!

Anyway, de extra’s zijn wat mij betreft niet boeiend. De live-registratie wel. Die is erg gaaf en wordt de komende maanden mijn achtergrondmuziek als ik ga opruimen en stofzuigen enzo. De beeld- en geluidskwaliteit is stukken beter dan vorig jaar en het geheel komt ook gewoon professioneler over. Must-have voor de hardstlyle fanaten onder ons en gegarandeerd kippenvel!

Arrested Development (drie seizoenen, afgelopen)
Arrested Development is een serie die liep van 2003 tot 2006 en vertelt het verhaal van de familie Bluth. De vader van de familie is directeur van The Bluth Company maar wordt op een gegeven moment naar de gevangenis gestuurd als er zaken niet in orde blijken te zijn. Zoon Michael neemt zijn vader over binnen het bedrijf en probeert de rest van de familie te ondersteunen. De familie is namelijk geen gewone familie, ze zijn allemaal een beetje van het pad. Zo is er bijvoorbeeld Tobias, een ‘never-nude’, die getrouwd is met de zus van Michael, kleinzoon George Michael die verliefd is op zijn nichtje Maybe en Buster, de jongste broer van Michael, heeft verlatingsangst. Doordat elk personage een vreemd wereldbeeld heeft levert dit tal van komische situaties op terwijl Michael met alle macht probeert het bedrijf draaiende te houden. Arrested Development wordt volgens mij in Nederland ook uitgezonden door Comedy Central. Een speciale gastrol in de serie is weggelegd voor Fonzie, hij speelt de advocaat van de familie.

Better off Ted (twee seizoenen, lopend)
Ik kende twee maanden geleden de serie Better of Ted nog niet, totdat ik een tip kreeg over deze serie. Aangezien ik net klaar was met Rules of Engagement seizoen 3 begon ik aan Better of Ted. In deze serie draait alles om Ted, manager bij Veridian Dynamics, een groot Amerikaans bedrijf. Het bedrijf wordt neergezet als een kwaadaardig bedrijf dat consumenten produkten opdringt en van de meest onschuldige uitvindingen moordwapens weet te maken. Ook het personeel wordt niet gespaard en heeft het af en toe heel zwaar. Een voorbeeld hiervan is de aflevering waarin er een nieuw motion sensor-systeem geinstalleerd wordt die de negroide werknemers niet herkend. In plaats van dit systeem aanpassen worden er speciale faciliteiten voor hun gebouwd zoals een drinkfontein ‘for blacks’. De hele racisme discussie wordt hiermee natuurlijk op de hak genomen en je ligt helemaal dubbel. Bovendien zijn alle personages goed gecast en is de wisselwerking tussen Ted en zijn baas Veronica ijzersterk. Hij is de zachtaardige manager die ook zijn werknemers tevreden probeert te houden en zij is de keiharde baas die nauwelijks gevoel heeft of denkt aan haar personeel. Elke aflevering heeft als extraatje een advertorial van het bedrijf. Hoe deze zijn moet je zelf maar even bekijken.

It’s Always Sunny in Philadelphia (zesde seizoen aangekondigd)
De meest bizarre serie die ik de afgelopen periode heb gezien was It’s always sunny in Philadelphia (Sunny). Een tijdje terug was ik op zoek naar een leuke serie om te kijken omdat alle andere series in een winterstop zaten. Via mijn TV-serie-boer kwam ik op Sunny aangezien deze een hoog cijfer scoorde in de comedy-lijst. Het eerste dat opvalt aan de serie is de beeldkwaliteit, die is namelijk vrij karig. Dit komt omdat de serie klaarblijkelijk in het begin opgenomen is met een simpele huis tuin en keuken camera en hierdoor krijg je een beetje een jaren ‘90 gevoel. Ook de setting, een vervallen bar in Philadelphia gerund door drie vrienden (Dennis, Mat, Charlie) en een zus (Dé) is wat kaal. De serie zelf is echter hilarisch. Compleet gestoord. De drie mannelijke hoofdpersonen hebben de meest vreemde ideeën die ze dan ook direct gaan uitvoeren in een aflevering en uiteraard gaat het NOOIT zoals gepland. Helemaal mooi wordt het als ze elkaar de schuld gaan geven als er iets mis gaat. Ze gaan hard door elkaar lopen schreeuwen en vervolgens proberen ze de ander zwart te maken. Vanaf het tweede seizoen verschijnt Danny de Vito trouwens in de serie als de vader van Dennis en Dé.

Rules of Engagement (vierde seizoen start binnenkort)
Rules of Engagement is niet gebaseerd op de gelijknamige film. Verre van zelfs. Rules of Engagement, de serie, is een beetje een romantische comedy in de trend van Friends en How I met your mother. Het gaat hier om twee koppels (een dat al 12 jaar getrouwd is en een dat net verloofd is) en de eeuwige vrijgezel die constant achter de vrouwen aan zit. De rode draad in de serie is natuurlijk het leren leven met elkaar van het net verloofde stel en de ‘goede’ adviezen die ze krijgen van het getrouwde stel. De vrijgezel zit er in om te laten zien dat het vrijgezellen-leven veel toffer is, maar eigenlijk bereikt hij vaak het omgekeerde. Hoewel dit alles best zoetsappig klinkt vind ik de serie zeker de moeite waard om te kijken, simpelweg vanwege de goeie grappen en de chick die er in mee speelt. Niets meer, en niets minder.

Special Entry: Lost (zesde en laatste seizoen onlangs begonnen)
Een speciaal stukje deze aflevering is gereserveerd voor Lost. In één van de eerdere delen is Lost al aan de beurt geweest, maar we behandelen de serie opnieuw omdat het laatste seizoen deze week is begonnen. Over ongeveer 18 weken weten we hoe het allemaal afloopt! Wat is het geheim van het eiland? Was het tóch allemaal maar een droom? Wat betekenen de getallen? Ik verwacht niet dat we op alle vragen een écht antwoord krijgen, maar ik hoop wel dat de makers er een beetje een waardig einde aan maken. Lost is te tof om afgescheept te worden met een slecht einde (aliens bijvoorbeeld…). De eerste (dubbel)aflevering was in ieder geval al weer typisch Lost en ik kan niet wachten op de nieuwe aflevering volgende week! Zodra alle seizoen in de winkel te koop zijn ga ik ‘m ook kopen op Blu Ray. Zo awesome is Lost!

Ergens vorig jaar draaide X-Men Origins: Wolverine in de bioscopen en ondanks dat ik een X-Men en Wolverine fan ben viel die film me een beetje tegen. Dit kwam gedeeltelijk doordat het gebaseerd is op Origins (joh…) en ik die hele serie niet kende. Er werd dus van alles verteld over Wolverine terwijl de kracht van zijn personage in de gewone X-Men serie juist is dat hij zich niets kan herinneren… Maar goed, als ik er aan terug denk was het gewoon een toffe film met gave special effects.

Bij een grote bioscoop-release hoort natuurlijk ook een videogame en bij Wolverine dus niet anders. Normaal gesproken zijn games gebaseerd op films niet echt om over naar huis te schrijven, maar Batman: Arkham Asylum toonde dat het ook anders kan. Nu is X-Men Origins: Wolverine niet van hetzelfde niveau als B:AA, maar het is gewoon een prima game. Qua opzet gebruikt de game het standaard versla-alle-vijanden-principe en het doet niets nieuws. Je vecht je door de game als in God of War, je lost puzzels op als in Zelda, je beklimt gebouwen als in Tomb Raider en je gebruikt je zesde zintuig als in Batman. Als je alles bij elkaar gooit heb je op papier een sterke formule, maar het is het allemaal nét niet. Er zijn maar weinig écht verschillende vijanden, de puzzels zijn allemaal vrij simpel en je zesde zintuig wordt vrij weinig gebruikt.

Wolverine is kampioen neger werpen

In de game volg je, uiteraard, hetzelfde verhaal als in de film en je gaat ook heen en weer in de tijd. Een gedeelte speelt zich ‘nu’ af en een gedeelte speelt zich af tijdens de missie in Afrika. Iedereen die de film heeft gezien weet ook welke eindbazen je tegen gaat komen: Creed en Dead Pool onder andere dus. In de game zitten echter nog twee extra eindbazen verwerkt die je meerdere keren tegenkomt. Dit is eigenlijk heel goedkoop, want de tactiek om ze te verslaan verandert totaal niet. Ze krijgen geen upgrades of andere moves, nee ze worden simpelweg sterker, of ze komen met vier tegelijk. Beeeeetje jammer natuurlijk.

Maar goed, al met al is het een vermakelijke game die de elf euro die ik er aan uitgegeven heb meer dan waard is. Het is nergens bijzonder of vernieuwend en soms wat eentonig en goedkoop, maar het speelt wel lekker weg en je scoort 700 gamerpoints in één speelbeurt. Daarnaast is Wolverine gewoon één van de coolste characters aller tijden! Binnenkort toch maar eens kijken of de film op Blu Ray al een schappelijke prijs heeft bereikt…

Welkom bij alweer het vierde deel van deze reeks! Dit maal heb ik weer een drietal toffe series die je moet gaan kijken, maar ook een aantal series waar ik wat van gezien heb maar niet tof genoeg waren om verder te kijken.

Castle (twee seizoenen, lopend)
Richard Castle is een bekende schrijver van bestsellers, maar het wordt ‘m allemaal een beetje saai. Gelukkig is daar detective Kate Becket die zijn hulp inroept als blijkt dat er een seriemoordenaar rondloopt die de boeken van Castle gebruikt als inspiratiebron. Nadat de zaak opgelost is blijft Castle Becket volgen en worden ze een soort van partners. De serie is een detectiveserie met een doorlopend verhaal dat elke aflevering een nieuwe moordzaak behandelt. Dat klinkt een beetje als tig andere detectives, maar Castle is anders omdat het vooral erg grappig is. Castle is een beetje een vreemde vogel en werkt regelmatig op de zenuwen van Becket die op haar beurt weer Castle loopt te commanderen. De samenwerking zorgt er in ieder geval voor dat de moordzaken opgelost worden op niet conventionele wijze en de serie blijft dankzij de goeie personages en boeiende vertelling erg leuk om te kijken.

Fringe (twee seizoenen, lopend)
Fringe is de nieuwste serie van JJ Abrams die we kennen van onder andere Alias en Lost en dat betekent dat de serie normaal begint maar gaandeweg steeds vreemder wordt naar mate er meer bekend wordt. In Fringe wordt FBI agente Olivia Dunham gepromoveerd naar een afdeling die zich bezig houdt met vreemde zaken, een beetje zoals we vroeger zagen bij The X-Files. In Fringe gaat het echter niet over aliens, maar over biochemische onderzoeken van jaren geleden. Dunham krijgt in de serie hulp van Peter Bishop, een gast die zeer intelligent blijkt te zijn maar enorme gokschulden heeft. Zijn vader, Walter Bishop, heeft zich vroeger bezig gehouden met die onderzoeken en experimenten maar is nu heel warrig en lijdt aan geheugenverlies. Fringe is een spannende serie en langzaam ontvouwt het grote verhaal zich, wie zitten er achter al die vreemde zaken, wat voor onderzoeken zijn er vroeger gedaan, wie weet er meer van? Bovendien is Walter een hilarisch figuur met zijn warrigheid.
Een trailer van Fringe is overigens nu te bekijken op de hoofdpagina als video van de week!

V (één seizoen, lopend)
V is een remake van de oude klassieke V TV serie die de oudere lezer zich vast nog wel kan herinneren. Op een dag komen er een aantal ruimteschepen naar de aarde toe en natuurlijk is er paniek. De bezoekers (visitors) komen naar eigen zeggen echter gewoon in vrede en de mensheid zou zich niet druk hoeven maken. In de eerste aflevering blijkt echter dat dit niet helemaal waar is en blijken de bezoekers een groter plan te hebben. In V worden verschillende onderwerpen behandeld; zowel de standaard romantiek en verraad, maar ook is integratie eigenlijk best een belangrijk thema… Normaal gesproken hou ik overigens helemaal niet zo van series met ruimteschepen en aliens, maar de aliens in V zien er uit als mensen en het speelt gewoon op aarde in onze eigen tijd. Het leuke aan de serie is trouwens dat er allemaal bekende acteurs spelen, je komt personages tegen die je eerder in bijvoorbeeld Lost en 4400 zag. Hoogtepunt van de serie is trouwens Laura Vandervoort, zij speelt een van de bezoekers.

Dat waren de drie aanraders en dan gaan we nu door met de afraders! De series die ik noem heb ik allemaal een tijdje gekeken (zo’n 5 afleveringen gemiddeld) maar ze waren niet boeiend genoeg voor mij.

30 Rock (vier seizoenen, lopend)
Deze comedy van NBC gaat over Liz Lemon, hoofd van een team bij NBC dat een goedlopende comedy (The Girly Show) schrijft. Als er een nieuwe baas verschijnt plaatst hij er een spraakmakende neger in die alleen maar doet waar hij zelf zin in heeft. Het wordt dus een stuk lastiger om die serie goed lopend te houden met zo’n onvoorspelbare hoofdpersoon. Daarnaast moet Liz ook nog eens zorgen dat de rest van het team goed blijft werken en dat terwijl ze regelmatig met hun prive problemen bij Liz aankloppen. Dit klinkt allemaal een beetje als een vrouwen dramaserie en dat is het ook, nooit wordt de serie écht grappig en het gezever over het feit dat Liz single is en geen geschikte man kan vinden is ook vervelend. Misschien dat 30 Rock wel leuk is voor vrouwen trouwens, maar het is niets voor mij…

Reaper (twee seizoenen, afgelopen)
Op zijn 21e verjaardag krijgt Sam Oliver slecht nieuws, hij is vanaf dat moment eigendom van de duivel en moet aan de slag als Reaper. Een reaper is iemand die zielen van gestorven mensen verzameld en zorgt dat ze terug gaan naar waar ze behoren. In dit geval de Hel. Elke aflevering staat er een nieuwe ‘vijand’ op het menu en moet Sam deze te vangen zien te krijgen. Elke keer krijgt hij er een speciaal item voor, maar er wordt nooit bij verteld hoe hij dat item moet gebruiken. Dit gegeven zou in de serie gebruikt moeten worden als ‘grappig’ maar dat is het nooit. De oplossingen zijn vaak te flauw, de personages daarbij ook nog eens niet boeiend en de serie is dus gewoon niet leuk.

The Cleveland Show (één seizoen, lopend)
The Cleveland Show is een spin-off van Family Guy waarin Cleveland verhuisd en een nieuw leven opbouwt met een nieuw gezien. Qua opzet is het ongeveer vergelijkbaar met Family Guy (pratende beesten, overdreven stereotypen, rare gebeurtenissen) maar de humor is totaal verdwenen. Geen van de nieuwe personages is leuk, de stemmen zijn vervelend en Cleveland is als hoofdpersonage gewoon niet sterk genoeg om de serie te dragen. In Family Guy was hij een leuke toevoeging maar alleen redt hij het niet. Het is een beetje vergelijkbaar met Joey na Friends dus.

Diary of the Dead is een zombiefilm die gepresenteerd wordt zoals eerder ook bijvoorbeeld Blair Witch en Cloverfield gepresenteerd werden, vanuit het oogpunt van de camera van één van de hoofdrolspelers. In Diary of the Dead draait alles om een groepje studenten dat bezig is met een filmproject voor hun opleiding waarbij ze een van plan zijn een mummy film te maken.

Tijdens het opnemen van deze film blijkt er een zombie outbreak te zijn geweest en het hele groepje besluit op de vlucht te slaan middels een grote Amerikaanse camper en op zoek te gaan naar familieleden in andere delen van het land. Tijdens de reis heeft Jason, tot irritatie van de rest, zijn camera continu lopen om alles op te nemen zodat hij alles via internet kan delen met de rest van de wereld. De overheden en de media proberen namelijk alles zo veel mogelijk te verhullen.

Onderweg komt de groep langs allerlei locaties waarbij humor (een dove Amish die communiceert met een klein krijtbord) wordt afgewisseld met grof geweld (diezelfde Amish die zichzelf omlegt met een zeis). Wat opvalt is dat de studenten geen van allen de Zombie Survival Guide hebben gelezen, want één van de locaties waar ze heen gaan is het ziekenhuis en dat wordt zeer afgeraden in dat boek. Dat de guide gelijk blijkt te hebben en het daar niet pluis is kun je zien op de screenshot van de film.

Vanaf dit punt in de film is alles in complete chaos en breekt er regelmatig paniek uit bij de studenten (uiteraard sterven er ook een aantal door domme beslissingen). Ik zal verder niet verklappen of ze hun eindbestemming bereiken, of de families nog leven en wat een zwembad verder met het verloop van de film heeft te maken, maar één ding is zeker: kun je een toffe zombie film wel waarderen? Dan is Diary of the Dead een echte aanrader! De eindscene met conclusie is bovendien ook ijzersterk als je het mij vraagt!

Torchwood is een Britse sci-fi serie die gebaseerd is op Doctor Who (wie?) en de oplettende lezer heeft zelfs al gezien dat de twee series een anagram van elkaar zijn natuurlijk. Anyway, in Torchwood draait alles om een speciale eenheid die buiten de regering om hun werk doet. Ze zijn super geheim enzo, je kent het wel. Het begint allemaal als een agente uit Cardiff getuige is van wat Torchwood kan en in aanraking komt met deze eenheid. Na wat gedoe wordt ze lid van het team en hoort ze er definitief bij.

Nu ben ik altijd wel in voor een sci-fi serie zolang er geen spacetravel in zit. X-Files ja, Star Trek nee. Daar komt mijn mening in het kort op neer en aangezien Torchwood mij in eerste instantie leek op een kruising tussen X-Files en CSI dacht ik, laat ik me eens opgeven voor die FOK!review. Ik werd dankzij mijn geweldige reviewverleden als één van de gelukkigen gekozen en na euh, ‘een poosje’ verscheen de DVDbox van het eerste seizoen van Torchwood dan eindelijk in de brievenbus. Snel scheurde ik de enveloppe open en pakte ik de hoes eruit. Binnen drie tellen lagen er twee discs op de grond want blijkbaar is de TNT niet zo vriendelijk met het pakketje om gegaan. De sluiting van de box was gebroken evenals de binnenste plastic flap van de hoes. Nu gebeurt dat wel vaker met zulke pruts DVDboxen, maar het is wel vervelend. Voortaan iets meer geld uitgeven aan de hoes Just Entertainment, kijk bijvoorbeeld eens naar de boxen van Prison Break!

Goed, nu de belangrijke vraag: Wat vinden we van de serie? Nou, in één woord: achterlijk. Ik heb zelden zo’n slechte sci-fi serie gezien… Het idee is op zich niet zo slecht, maar de uitwerking daarentegen is wel vreselijk helaas. Het Torchwood-team maakt in elke aflevering een los avontuur mee en langzaam wordt er gewerkt aan de rode draad, maar deze losse avonturen zijn compleet van het pad en onwijs puberaal. Zo is er in aflevering twee een alien die bestaat uit een gassubstantie en moet overleven in een menselijk lichaam. Dit lichaam is echter niet genoeg, het moet ook energie opzuigen en die energie is de energie die vrijkomt bij een orgasme. Ja, serieus, deze aflevering gaat over een oversekste alien gaswolk… Verzin het maar eens!

Maar er is meer! Aflevering vier, de aflevering waarbij ik er zelf genoeg van had, pakt het hele idee van bionische supermensen die zich tegen hun makers keren en voegt daar dinosaurussen aan toen. Pak even een kopje koffie of een biertje en denk daar even twee minuten over na: bionische mensen en dinosaurussen. Juist, dat is zelfs voor mij de grens in een serie of film! En dat terwijl ik geen problemen heb met zwarte rook, plattegronden als tattoeage of 16-jarige, zelf helende chicks… Bovendien zijn de meeste special effects wel erg karig. Zodra er computeranimaties aan te pas komen zie je dit overduidelijk en lijkt het alsof we weer beland zijn in de jaren ‘90.

Nee, Torchwood is een serie die ik niemand aanraad.

Na deel 1, deel 2 is het nu tijd voor deel 3! In dit deel komen alle soorten series aan bod, dus ook tekenfilms of cartoons die eerder een eigen blog kregen. Ik moet overigens nog even terugkomen op één van eerder genoemde blogs. Hotel Babylon is namelijk niet gestopt, in Engeland loopt nu seizoen 4, wat goed nieuws is! Anyway, de nieuwe series die ik gekeken heb of volg zijn:

American Dad (vier seizoenen, lopend)
American Dad is een cartoon van de makers van Family Guy en dat is overduidelijk te zien aan het uiterlijk van de serie. Alle personages uit American Dad zouden zo uit Family Guy kunnen komen en dit is in het begin soort van verwarrend omdat je ieder moment Stewart verwacht.
De serie draait om Stan, een CIA-agent, en zijn gezin. In dit gezin zijn nog een moeder en twee kinderen. Op het eerste gezicht niet zoveel mis mee natuurlijk, ware het niet dat de zoon een onwijze nerd is die in niets op zijn stoere vader lijkt. Ook de dochter is verre van perfect want waar Stan houdt van geweren en geweld is zij een linkse boomknuffelaar en wordt ze regelmatig afgezeken door Stan. Alsof dit nog niet genoeg is zijn er ook nog een pratende vis (met het brein van een oude Duitse geleerde die regelmatig WOII referenties maakt) en een alien uit area 51 genaamd Roger die de hele dag eigenlijk alleen maar alcohol naar binnen werkt. De hele serie kent redelijk harde grappen en is echt op Amerika gericht ten tijde van George W. Bush. Hoewel Stan geweld verheerlijkt en je zou verwachten dat de serie ook pro-Bush zou zijn is het eigenlijk meer een satire op de Amerikaanse verheerlijking van geweld. Ik vind het geweldige comedy, maar je moet wel enigszins wat van Amerika weten en/of van Family Guy houden, anders vind je het waarschijnlijk al snel ’stom’.

Breaking Bad (twee seizoenen, lopend)
Breaking Bad is eigenlijk de aanleiding van dit derde deel van mijn TV-serie collectie. Ik ben de serie namelijk nu aan het kijken en ben er zo van onder de indruk dat ik er iets over wilde schrijven. Om niet al te veel te verklappen kan ik er echter niet zo heel veel over vertellen en zou ik zitten met een blog van twee alinea’s dus heb ik de overige series ook maar meteen meegenomen. Maar goed, Breaking Bad dus… Het draait hier allemaal om Walter White, een scheikunde-leraar die te horen krijgt dat hij longkanker heeft. Heel dramatisch natuurlijk, maar omdat hij geld nodig heeft voor de behandeling en zo eigenwijs als wat is leent ‘ie geen geld, nee, hij gaat drugs maken. Dit doet hij met een oud student van ‘m Jesse die al banden heeft in de drugswereld en niet de snuggerste partner is die je kunt wensen… Binnen de kortste keren gaat er van alles mis en zitten Walter en Jesse in diepe shit. De serie is officieel een drama-serie en kent ook echt aangrijpende momenten. Desalniettemin is het ook vaak luchtig met zwarte humor, zoals bijvoorbeeld de discussies tussen Jesse en Walter als ze proberen van een lijk af te komen Breaking Bad is echt een aanrader, briljante serie!

Spin City (zes seizoenen, afgelopen)
Spin City is een serie die al weer zo’n zeven jaar geleden gestopt is. Hoofdrolspeler in de eerste vier seizoenen is Michael J. Fox die als adjunct burgemeester in New York het hele gemeentehuis draaiende moet houden. In dit gemeentehuis werken onder andere een verstrooide burgemeester, een homofiele rechtenactivist, een cheap-ass perschef en een oversexte chief of staff. Dit gezelschap wordt door de jaren bijgestaan door verschillende stagaires en andere bijrollen, maar dit is de core gang. Hoewel je aan de grappen kunt merken dat de serie wat ouder is (ze zijn wat minder expliciet bijvoorbeeld) is het een leuke serie om te kijken tijdens het koken of de lunch ofzo. Na vier seizoenen stopte MJ Fox met de serie vanwege Parkinson en werd zijn rol overgenomen door Charlie Sheen.

Two and a Half Men (zes seizoenen, lopend)
Nadat ik Spin City helemaal gekeken had was het tijd voor de volgende comedy met Charlie Sheen: Two and a Half Men (2.5M) draait om twee broers die bij elkaar in het huis van Charlie wonen nadat Alan het huis is uitgezet door zijn ex-vrouw. In de weekenden woont de zoon van Alan ook bij de twee broers in huis. Waar Charlie een echte charmeur is die elke week wel een nieuwe scharrel mee naar huis neemt is Alan onzeker en komt hij maar moeilijk over zijn ex heen. Het losbandige van de een en het onzekere van de ander levert regelmatig hilarische situaties op; helemaal als je ook nog eens bedenkt dat Jake, de 10 jarige zoon van Alan, maar een dom en lui kind is dat alleen maar lijkt te snacken en op de bank TV kijkt. Het mooie van 2.5M is dat er niet echt een duidelijke verhaallijn is, het gaat eigenlijk nooit echt dieper dan wat hier boven beschreven is (in tegenstelling tot bijvoorbeeld HIMYM dat naar één punt toewerkt). Toch blijft het een enorm leuke serie en lig je elke aflevering helemaal dubbel van het lachen.

Zowel Spin City en 2.5M worden gewoon uitgezonden op de Nederlandse TV trouwens, dus die kun je gewoon kijken zonder er moeite voor te doen.

Zo, en dat was het weer. Niet heel veel nieuws of aparts dit keer, maar toch een aantal toppertjes. Zodra ik klaar ben met Breaking Bad S2 ga ik beginnen aan Weeds S5 en eind september beginnen alle series weer in Amerika. Een aantal zal ik direct kijken terwijl ik een aantal andere series pas kijk als het hele seizoen klaar is. Mochten er nou grote periodes zijn waarin er niets te kijken is dan heb ik nog Generation Kill en Mad Men staan die me aangeraden zijn. Of die series wat zijn hoor je in een volgend deel dat waarschijnlijk pas ergens in 2010 komt. In de tussentijd zijn alle tips natuurlijk welkom!

Na twee delen TV series is het nu tijd voor het derde deel uit de reeks. Dit keer ga ik cartoons, oftewel tekenfilms, opsommen die ik tof vind. Ook dit keer weer een alfabetische volgorde, te beginnen met de meest recente: Afro Samurai.

Afro Samurai heeft al een eigen blog gehad en daar verwijs ik jullie dan ook naar toe. Sinds gister heb ik het vervolg (Resurrection) en ook daarvan zal ik laten weten hoe deze was.
De videogame die gebaseerd is op Afro Samurai schijnt overigens tegen te vallen. Een beetje jammer, maar misschien ooit voor negen euro?

Family Guy is de meest vreemde cartoon van het lijstje. Qua opzet lijkt het op The Simpsons (vader, moeder, drie kinderen en een hond) maar de familie Griffin is compleet van het pad. Bovendien kunnen zowel de hond als de baby praten… Het leuke aan Family Guy is dat het eigenlijk nergens over gaat, de familie maakt redelijk normale dingen mee, behalve in de flashbacks. In een bepaalde situatie zegt één van de personages altijd ‘just like that one time with’ en dan begint de flashback die dus te bizar voor woorden is. Daarnaast gaat Family Guy altijd zo ver door met het herhalen van woorden/acties dat het weer leuk wordt. De humor in Family Guy is lastig uit te leggen trouwens, je moet het zien en je moet er van houden.

Futurama komt van de makers van The Simpsons en dat merk je aan de intro, de tekenstijl en de humor. Futurama is echter wat ‘moeilijker’ wat betreft de humor, subtieler. De serie speelt zich af 1000 jaar in de toekomst en de hoofdpersoon, Fry, komt daar terecht als hij ingevroren wordt en 1000 jaar later weer ontdooid. In de toekomst komt hij terecht bij een ver familielid (die nu dus veel ouder is) en een warrige professor is. Daarnaast is de liefde van zijn leven een een-oog, Leela. In Futurama zitten, net als bij de Simpsons, referenties en kritische noten naar de Amerikaanse samenleving maar worden ze nu geprojecteerd op de toekomst, inclusief alien-rassen en space-flight. Robots zijn verder de gewoonste zaak van de wereld in New New York en deze maken de driehoek tussen mensen, aliens en robots compleet.

South Park bestaat inmiddels al weer zo’n jaar of 12 en is niet zo controversieel als in het begin. De grappen zijn niet minder hard geworden, maar de wereld kan er beter tegen. Waar in het begin het nogal schokkend was om een aflevering te hebben over een kippenverkrachter en hongerlijdende Afrikaantjes is het nu helemaal niet zo gek meer als Cartman een SS-pak aantrekt. South Park is overigens het beste in het persifleren van hypes zoals ze bijvoorbeeld deden met de launch van de Nintendo Wii, internetverslaving en World of Warcraft. Lang niet iedereen zal South Park kunnen waarderen, maar als je dat wel doet lig je gegarandeerd elke keer in een deuk.

The Simpsons is inmiddels bezig aan zijn twintigste seizoen. Je leest het goed ja, 20 seizoenen. Het is daarmee de langstlopende cartoon aller tijden en ook een van de langst lopende series ooit. Natuurlijk haal je dit niet zomaar en The Simpsons is ook gewoon de beste cartoon die er is. Centraal in The Simpsons is de familie Simpson (joh) bestaande uit vader Homer, moeder Marge en de kinderen Bart, Lisa en Maggie. Ze beleven de meest bizarre ‘avonturen’ maar er is vrijwel altijd een soort diepere boodschap die het Amerikaanse gezinsleven op de hak neemt of kritiek levert op andere Amerikaanse gebeurtenissen. Na twintig seizoenen is The Simpsons nog steeds leuk om naar te kijken en het is ook de enige serie waarvan ik van plan ben om alle seizoenen op DVD aan te schaffen. The Simpsons wordt nu onder andere uitgezonden door Veronica op de vrijdag avond of bij Comedy Central (dagelijks). Bovendien zijn de eerste 11 seizoenen te koop op DVD.

Nu zijn dit allemaal ‘moderne’, lopende series, maar vroeger keek ik natuurlijk ook een hoop tekenfilms. De enige serie die ik daarvan op DVD heb is Transformers, de originele serie. Transformers zijn een aantal robots die, na een scan, de vorm van een apparaat of voertuig kunnen overnemen. Zo zijn er Transformers die in een Truck kunnen veranderen en zijn er Transformers die in een vliegtuig kunnen veranderen. Er zijn twee hoofdgroepen: Decepticons (de slechte) en de Autobots (de goede) die tegen elkaar strijden. Als hun gevecht ze op aarde brengt begint de serie en proberen de Autobots samen met de mensheid de Decepticons te verslaan. Hoewel de serie nu niet echt goed meer is (vooral de beeldkwaliteit is karig) krijg je wel nostalgische gevoelens bij het kijken van de serie.

Van alle tekenfilms die ik vroeger nog meer keek wil ik de volgende ooit nog op DVD hebben: Samurai Pizza Cats, Nils Hogerson, Snorkels, Dungeons & Dragons, Duck Tales, Gummiberen, EEK! (inclusief Terrible Thunderlizards), Pim de Pinguin, Pinky & The Brain, Thundercats en Trapito. Mocht je ergens een of meerdere van deze tekenfilms of series tegenkomen, laat het me weten