Roy-O-Rama

Vorige generatie (PS2/GameCube) was een mooie generatie en één van de franchises uit die tijd die me bij gebleven is, is Prince of Persia. Er zijn drie games verschenen binnen de Sands of Time reeks en deze trilogie was ‘af’; het verhaal was verteld. Voor 2010 was er echter een Prince of Persia film gepland over de Sands of Time en Ubisoft vond dat een mooi gegeven om nog een game te maken over het zand. Hoewel de film en de game los van elkaar staan is hun timing niet toevallig.

Maar goed, ik ga geen oordeel geven over dit gegeven, ik ga de game bespreken. The Forgotten Sands vertelt het verhaal van de Prins en Malik, zijn oudere broer. Precies op het moment dat de Prins op bezoek komt wordt het koninkrijk van Malik aangevallen en omdat de tegenstand te groot is gebruikt Malik een laatste redmiddel: de kracht van het zand. Hier gaat natuurlijk alles mis en wie mag dat weer gaan oplossen? Yup, de Prins van Perzië!

Zoals we gewend zijn wordt er weer veel geklommen en geklauterd in deze game en spring je over en door allerlei zwaaiende zwaarden en dodelijke messen. Ook kom je weer een hoop vijanden tegen die je een kopje kleiner mag maken. Helaas heeft Forgotten Sands ook weer de combat als zwakste punt, het voldoet allemaal wel, maar echt epische gevechten zoals in bijvoorbeeld God of War zul je niet tegenkomen.

Nieuw in dit deel zijn de elementaire krachten, je kunt beschikken over aarde (verhoogde verdediging), vuur (zet je vijand in de fik), water (bevries je vijanden) of wind (roep een wervelwind op) en allemaal zijn ze te upgraden met ervaringspunten. De krachten zijn overigens gelimiteerd in gebruik, je kunt ze maar een beperkt aantal keer gebruiken totdat je jouw magie-punten weer aangevuld hebt. Deze magiepunten gebruik je ook om met de krachten van het zand de tijd terug te draaien. Je moet er dus op letten dat je tijdens gevechten niet alles opmaakt want dan kun je de tijd niet terugdraaien als je in een gat springt. Ikzelf gebruikte de magie vooral voor het tijdreizen, springen in gaten is een specialiteit geworden…

De gehele feel van de game is precies wat je er van kunt verwachten en is heel vertrouwd als je de vorige generatie ook genoten hebt van Prince of Persia. Eigenlijk hoef je in dat geval ook geen reviews te lezen of meningen van anderen, want je weet al wat je van Prince of Persia vindt. Ik heb er in ieder geval weer van genoten, het is hetzelfde acrobatische platformen, het is hetzelfde ietwat houterige vechten en het is dezelfde droge humor met flauwe opmerkingen van de Prins.

Ik ben dus zeer tevreden over het eindproduct The Forgotten Sands en het was de 19 euro meeeeer dan waard! Toch is het nu wel écht helemaal klaar met al dat zand. Ubisoft, ga gewoon lekker verder met de nieuwe Prince of Persia-reeks zoals die in 2008 gestart is. Daar wil ik eind 2011 wel mee verder!

Over Super Mario Galaxy 2 heb ik niet heel veel te vertellen. Het is de beste 3D platforming game aller tijden en alle hoge cijfers zijn niet meer dan terecht. De gameplay nadert perfectie, het heeft een legendarische soundtrack en het ziet er fantastisch uit. Mario (en Luigi) blijven ontzettend leuke personages en Bowser als eeuwige eindbaas verveelt nog steeds niet aangezien Nintendo de games gewoon heel fris houdt. De game zit bomvol nieuwe ideeën en ondanks dat het een ’simpel’ vervolg is overtreft hij al het voorgaande met gemak. Super Mario Galaxy 2 toont aan waarom we gamer zijn, puur plezier.

Het enige punt waarbij ik nu vraagtekens zet is, waar gaan we nu heen met Mario? Van een paar simpele pixels die van links naar rechts over je scherm springen hebben we nu schitterende beelden waarbij Mario werkelijk alle kanten op moet. Op de volgende Nintendo console krijgen we waarschijnlijk HD graphics, eventueel 3D beelden, maar wat gaan we qua gameplay krijgen? Ik heb geen idee hoe Nintendo in hemelsnaam dit gaat overtreffen… Aan de andere kant is er maar één developer die dat kan, en dat is Nintendo zelf.

Sony heeft traditioneel de langste persconferentie, ze vertellen namelijk ook altijd een hoop over hun visie wat betreft home entertainment. Ja, home entertainment, want bij Sony gaan ze verder dan gaming. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat ze Blu Ray ondersteunen en veel extra’s willen bieden op gebied van film en muziek via PlayStation Network.

Al die randzaken interesseren mij niet zo heel veel, al ben ik wel fan van Blu Rays natuurlijk! Ik kijk toch vooral naar de games en Sony heeft een aantal toffe games in de planning staan. Tijdens de persconferentie, de laatste van de grote drie, lieten ze bijvoorbeeld inFamous 2 zien wat een zekerheidje is op mijn Wanted lijstje. Daarnaast waren er beelden van Twisted Metal, Gran Turismo 5 (nu met releasedatum), Little Big Planet 2, Killzone 3, Dead Space 2, Final Fantasy XIV en een zooi (EA) sportgames. Stuk voor stuk grote titels die een vrij breed publiek aanspreken. Sony deed het wat dat betreft best goed dus! Ook voor de PSP hadden ze een leuke compilatietrailer met allemaal toffe games: als Kingdom Hearts en God of War. Toch ben ik niet helemaal enthousiast… Een hoop van deze games vind ik persoonlijk niet echt interessant en zijn allang aangekondigd en dus geen verrassing meer. Niet echt “E3″ als je het mij vraagt waar je toch zit te wachten op een Megaton of twee. Waar waren bijvoorbeeld gameplaybeelden van The Last Guardian of de ICO HD Collection?

Het grootste bezwaar heb ik echter tegen het hele 3D gebeuren waar Sony mee komt. Na de bioscopen moet 3D ook naar onze huiskamer komen en daarvoor hebben we kei dure TV’s voor nodig en moeten we gamen met een bril op. Ik vraag me serieus af wie een hele sessie Final Fantasy of Killzone wil doen met zo’n zware 3D bril? In de bios heb ik er na een half uur al wel weer genoeg van gehad eigenlijk… Maar goed, het is optioneel en je mist het niet echt als je ‘gewoon’ speelt volgens mij.

Goed, tot zover het positieve Sony verhaal. Nu is het tijd voor het negatieve! Move. Serieus. Niemand zit hier volgens mij op te wachten… Het is gewoon Wii met motion plus en een glimmende lichtbal bovenop. Sure, het is misschien wat preciezer dankzij 3D positiebepaling maar om daar nou 130 euro voor neer te leggen? Ik dacht het niet! Ook is het merendeel van de games gewoon niet interessant: party games, fitnessgames, kindermeuk. Bah! Het enige positieve is dat je bij de Limited Edition van Dead Space 2 voor de PS3 gratis Dead Space Extraction krijgt met Move ondersteuning. Move staat wat mij betreft op gelijke hoogte met Kinect: geen interesse. Deze E3 is wat dat betreft ook een behoorlijke teleurstelling, heel veel meuk waar ik geen interesse in heb. De enige die het begrepen heeft dit jaar is Nintendo, degene die deze hele motion-hype startte. Het is een rare wereld…

Eén van de meest bijzondere E3 momenten was de afsluiting in 2004 waar Zelda Twilight Princess aangekondigd werd met een epische trailer. Vandaag begon Nintendo met Zelda: Skyward Sword voor de Wii. Dat was erg gedurfd als je het mij vraagt aangezien je toch altijd naar een hoogtepunt wil opbouwen en Zelda dat vrijwel altijd wel is voor veel gamers. De grafische stijl was in ieder geval erg mooi, een combinatie van Windwaker en Twilight Princess! Qua gameplay waren er nogal wat problemen, de bewegingen werden niet altijd correct geregistreerd. Dit zou liggen aan Wi-Fi interference, waarschijnlijk werkt het normaal wel goed.

Na Zelda was het tijd voor een rijtje games waarin we al aangekondigde titels zagen voor zowel Wii als DS (Metroid, Dragon Quest IX) maar ook VEEL nieuwe games. Wat dacht je van een nieuwe Donkey Kong Country? Of Mario Sports Mix? Ik ben echt zwaar onder de indruk! Weet niet waar ik moet beginnen… Laat ik maar gewoon de titels opnoemen waarin ik geïnteresseerd ben. Allereerst voor de Wii: Metroid Other M, Donkey Kong Country Returns, Disney Epic Mickey, Mario Sports Mix en misschien zelfs Zelda: Skyward Sword (afhankelijk van de hands-on previews die gaan verschijnen). De twee genoemde DS titels, Dragon Quest IX en Golden Sun: Dark Dawn, zijn allebei wel aardig, maar geen directe must haves als je het mij vraagt.

Wat wel een echte must have is, is de Nintendo 3DS. In eerste instantie lijkt het een gewone DS, maar al snel vallen er wat details op. Het scherm is groter bijvoorbeeld en er zit een analoge slide-stick-unit op het apparaatje. Deze 3DS moet dus 3D beelden kunnen tonen zonder dat je daar een bril voor nodig hebt zoals in de bioscopen. Via internet is het effect niet te zien (zie eerste trailer Kid Icarus), maar Twitter stroomt vol met reacties van journalisten die zeggen dat het werkt. Als je dan ook nog eens ziet welke titels er allemaal aan komen voor de 3DS kun je niet anders dan concluderen dat dit een fantastisch apparaat wordt.

Na een matige vertoning van Microsoft gisteren maakt Nintendo in één klap deze E3 de moeite waard. Wat een genot! Ik ben reuze benieuwd wat Sony gaat doen zometeen. Nog een half uurtje!

Na een heel vervelende treinreis was ik *net* op tijd voor de Microsoft E3 persconferentie, dacht ik. Ze hadden bij Microsoft namelijk ook gehoord dat ik vertraging had en daardoor was het een half uurtje opgeschoven zodat ik ook nog even wat te drinken kon pakken voordat het game-geweld zou losbarsten.

Het begon allemaal met een trailer en presentatie van de nieuwe Call of Duty: Black Ops. Niet mijn ding, maar het zag er best mooi uit. Gaat sowieso een paar miljoen keer over de toonbank en met de aankondiging van timed exclusive DLC begon het dus best aardig voor Xbox. Na Call of Duty was het de beurt aan Metal Gear Solid Rising en Gears of War 3. Allebei ook weer titels die het vast goed gaan doen, maar waar ik echt 0.0 interesse in heb…
Gelukkig was daar Peter Molyneux met Fable 3 Een korte trailer, wat Brits geouwehoer en… dat was het. Het zal ongetwijfeld weer een topgame worden als beide voorgaande Fable games, maar wat er getoond werd was te karig voor woorden.

Aangezien Microsoft het nu tijd vond worden om een nieuwe, nog niet eerder aangekondigde game, te tonen volgde nu de teaser van Codename Kingdoms. Een game die waarschijnlijk een God of War -kloon wordt in een Spartacus setting. Potentieel wel tof dus, maar omdat officieel niet eens verteld is in wat voor genre deze game valt ben ik niet echt enthousiast helaas. Het rijtje games werd afgesloten met, hoe kan het ook anders, Halo: Reach. In totaal zijn er tot op dit punt zes titels getoond waarvan ik er maar één wil hebben: Fable 3. De rest is stom of nog te vaag om op mijn ‘wanted’-lijstje te zetten.

Iets waar Microsoft eind dit jaar hoge ogen mee wil gooien is Project Natal, dat nu omgedoopt is in Kinect (kinetic-connect). Dit stuk van de persconferentie ging nergens over, dus daar gaan we het hier verder niet over hebben. Wil je een beeld vormen van hoe het werkt, denk dan aan de Wii in 2006.

Als afsluiter moet je altijd een grootse aankondiging hebben. Microsoft had dit min of meer; ze onthulden de nieuwe versie van de Xbox 360. Deze vernieuwde Xbox heeft een ingebouwde HDD van 250 GB, Wi-Fi, een slanker formaat en is stukken stiller. Een echte verrassing is deze aankondiging niet, maar het feit dat hij morgen al in de USA te koop is, is dat wel. Best een aardige afsluiter van een anders erg teleurstellende persconferentie.

Toen ik hoorde dat Assassin’s Creed II in het oude Katholieke Italië van rond 1500 speelde was ik meteen geïnteresseerd, maar dit was een tweede deel. Aangezien het een echt vervolg is met een soort doorlopende rode draad vond ik dat ik het eerste deel ook moest spelen. Dat deed ik een tijdje geleden dus en ik was er vrij positief over. In ACII speel je met Ezio Auditore die zijn vader en broers vermoord ziet worden. Je gaat op wraak uit en na verloop van tijd blijkt er veel meer achter hun dood te zitten. Het hele Tempeliers / Assassins verhaal komt natuurlijk weer bovendrijven en dat wordt helemaal doorgetrokken tot de Paus!

Het grote verschil met het eerste deel is dat de opbouw in II vele malen beter is. Je hoeft niet langer drie verplichte missies te doen om je doelwit om te leggen, het zit allemaal veel beter in het verhaal verweven. Hierdoor is de game veel meer een echte flow en niet langer een stop-go gebeuren. Daarnaast zitten er veel meer verschillende soorten sidequests in zodat het geheel ook nog eens gevarieerder is. Qua gameplay is er op zich niet veel veranderd, je rent nog steeds veel over de daken heen en je probeert zo onopvallend mogelijk de doelwitten om te leggen. Je krijgt hierbij hulp van een hele hoop andere personen waaronder Leonardo da Vinci! Hoe tof is dat?

Assassin’s Creed II speelt voor het grootste deel af in twee steden: Florence en Venetië en beide steden zijn onwijs mooi in beeld gebracht. Als je bovenop een kerktoren staat en je scant de omgeving valt je mond open van de beelden die over je scherm bewegen. Echt prachtig! Het is ook een beetje de reden dat ik besloten heb dat mijn volgende stedentrip naar Italië gaat. Ik moet het gewoon in het echt zien… Het enige dat jammer is, is dat je niet echt naar Rome gaat in ACII. Tegen het einde ga je weliswaar op bezoek bij de Paus, maar dat blijft helaas beperkt tot een stukje rennen over de muren van het Vaticaan. Het einde van de game is trouwens erg boeiend dit keer, Ezio krijgt een hoop te horen over religies en de geschiedenis en dat is altijd tof. Het Desmond einde was overigens wel een beetje overbodig en weer duidelijk een ‘to be continued’.

Samenvattend kun je dus zeggen dat ACII alles is wat ACI had moeten zijn: een erg goede game met een tof concept dat lekker gevarieerd is en een boeiend verhaal verteld. Overigens weet ik nu wel dat ik in principe niet eerst ACI had hoeven spelen, het is niet essentieel om het verhaal te volgen, maar meer leuke achtergrondinformatie. Het enige grote nadeel van ACII is dat er twee hoofdstukken ontbreken die je nu kunt downloaden als DLC. Zulke praktijken keur ik principieel af dus ik download ze niet. DLC moet iets TOEVOEGEN (Fallout 3, GTA IV), en NIET iets AANVULLEN (ontbrekende hoofdstukken). Verder krijg ik een beetje een zuur gevoel als ik hoor dat de volgende Assassin’s Creed wél in Rome gaat spelen. Je speelt daar weer met Ezio en er komt een multiplayer mode en het is niet ACIII. Een beetje Assassin’s Creed 2.1 dus. Erg matig van Ubisoft als je het mij vraagt!

Iedereen kent de Nintendo DS. Iedereen kent de Nintendo Wii. Deze twee apparaatjes hebben er voor gezorgd dat Nintendo gezonder is dan ooit en ondanks dat de hardware minder is dan die van de concurrenten blazen ze diezelfde concurrenten weg met de verkopen. Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar de Nintendo Wii en haar verkoopcijfers. De Wii lanceerde eind 2006 en is sindsdien meer dan 70 miljoen keer wereldwijd verkocht. Hiermee is de Wii de meest succesvolle Nintendo console aller tijden; de Nintendo NES ging zo’n 62 miljoen keer over de toonbank. Concurrenten Microsoft en Sony deden het stukken minder met respectievelijk 40 miljoen (Xbox 360) en 34 miljoen (PlayStation 3).

De Nintendo DS is zo mogelijk nog dominanter in de markt. De Nintendo DS is maar liefst 129 miljoen keer verkocht en is daarmee de meest succesvolle handheld van Nintendo (GameBoy staat op 119 miljoen). De concurrent PSP doet het veel slechter met ruim 60 miljoen verkochte exemplaren. Het is de meest succesvolle Nintendo handheld concurrent ooit, maar komt niet in de buurt van de DS. Een andere mogelijke concurrent, de iPhone, staat op 50 miljoen maar gaming is daar maar side business. Toch is het een interessante concurrent om in de gaten te houden en ik denk dat Nintendo dat ook wel door heeft en voor de 3DS hun DSi-ware nog meer uitbreid.

Met zulke hardwareverkopen zijn uiteraard ook de gameverkopen onwijs aanwezig. Nintendo liet dit zien aan de hand van twee lijsten met verkopen, eentje voor de eerste drie maanden in de USA, en eentje voor de eerste 15 weken in Europa. In beide top 30 lijsten was bijna de helft van de games voor Nintendo apparaten en scoorden games als Wii Fit Plus en New Super Mario hoger dan toptitels als God of War III en Modern Warfare 2. Als je echter verder kijkt zie je relatief heel veel oude games staan, denk hierbij aan Mario Kart Wii uit 2008 en New Mario DS uit 2006. Ja. 2006. Nintendo heeft in 2010 nog steeds titels in de lijsten staan die jaren oud zijn; meteen de reden waarom er geen ‘classics’ of ‘platinum’ reeks bestaat. De games verkopen zichzelf toch wel.

Helaas is het niet altijd even rooskleurig als de lijsten je doen geloven. Dat er games in de lijsten staan die jaren oud zijn betekent bijvoorbeeld dat er te weinig nieuwe games uitkomen die de moeite waard zijn om aan te schaffen. Daarnaast zijn het vrijwel allemaal titels van Nintendo zelf en is het probleem dat de GameCube had (te weinig third party) nog groter op de Wii. Dit klopt voor een groot deel ook natuurlijk want als ik naar mijn eigen Wii collectie kijk zie ik daar de twee gratis meegeleverde Wii Sports games, Dead Space Extraction, House of the Dead en maar liefst VIER Mario-games. De rest van de games interesseert me niet zoveel en van de aankomende titels is alleen Mario Galaxy 2 echt een must-have. Overige aankomende titels zijn op z’n best ‘potentiële toppers’ of ‘tussendoortjes’. Ik mis op de Wii toch wel een beetje de HD graphics, het surround geluid en een online interface waarbij ik voortgang kan delen met anderen (achievements) of tussendoor even kan kijken wie wat speelt (online friendslists).

Al met al heb ik een haat-liefde relatie met Nintendo. Zowel de Wii als de DS hebben fantastische titels en Nintendo staat weer bovenaan waar ze horen. Toch mis ik echter iets en dat is een constantere stroom toptitels of die ene echt grootse epische game zoals een Final Fantasy XIII. Dit jaar ziet er echter best goed uit voor de Wii en met in ieder geval Mario Galaxy 2. Daarnaast gaat Nintendo knallen op de E3 met allemaal topgames! Naast de al aangekondigde Last Story, Xenoblade, Metroid M en Zelda krijgen we ook Pilotwings, Star Fox, Kid Icarus, Donkey Kong, Kirby en een vervolg op Eternal Darkness!

BELIEVE!

“Geniet er van! Het eerste uur is het beste uur in de games-geschiedenis ooit!” Ik hoor het ‘m nog zeggen… Toen ik God of War III in mijn PlayStation 3 stopte was ik dus ook helemaal enthousiast. Een uurtje later was ik echter een beetje teleurgesteld… Het eerste uur was helemaal niet zo bijzonder (Het gevecht met de Kolossus maakte veel meer indruk) en dé plottwist die ik van te voren verwachtte was ook al geweest!

Daar zit je dan met je Dual Shock te staren naar Kratos. Weer moet je health, magie en krachten terug verdienen. Weer (of eigenlijk, nog steeds) ben je boos op alles en iedereen en weer moet alles dood. Het bloed spettert van je scherm en je krijgt zelfs een trophy zodra je 500 vijanden hebt gedood. Nou, whooptidoo. Is dit nou het laatste deel in de trilogie die zo goed is dat ik beide voorgaande games twee keer gespeeld heb? Is dit de afsluiter van één van de meest epische game-trilogieën die er bestaan? Blijkbaar.

Omdat ik toch wel nieuwsgierig was naar het verdere verloop van de game (en het me toch geld gekost heeft) bleef ik doorspelen. Al snel kreeg ik meer wapens, meer magie, meer health, enzovoorts… Ondertussen vielen de Goden ook bij bosjes neer. Daar waar je in de eerste twee games vooral tegen mythische monster vocht en pas op het einde sterk genoeg was om het op te nemen tegen een enkele God ram je ze in God of War 3 neer met een tempo waar Husain Bolt jaloers op is. Na een uur of vier was ik nog steeds nergens van onder de indruk eigenlijk. Ik had nog niets gezien wat we in eerdere GoW-delen niet ook al ongeveer gezien hadden en het dieptepunt was de ondergang van de Zonnegod Helios. Wat een ongelofelijk suf ‘gevecht’ was dat…

Na dit dieptepunt werd het echter wel steeds beter, daarom heet het ook ‘dieptepunt’ natuurlijk. De opbouw was weer een beetje zoals ik van Kratos gewend ben, de vijanden werden interessanter, de puzzels uitdagender en toen ik het opnam tegen Hercules was ik er over uit dat God of War III stiekem toch wel weer erg gaaf was! Omdat ik al redelijk wat spoilers verteld heb zal ik niet verder gaan over wat er daarna nog allemaal gebeurd is, maar Oh. My. God. wat een gave dingen ga je nog allemaal doen! Als ik er nu aan terugdenk moet ik concluderen dat God of War III terecht hoge reviewcijfers scoorde. Het is terecht dat het een systemseller genoemd wordt. Het is terecht dat iedere zichzelf respecterende PS3 fanboy deze game ophemelt. God of War III is gewoon een ijzersterke game.

Natuurlijk zitten er ook weer vervelende passages in waarbij je door een klein foutje in één keer dood bent (denk spike-room tot de macht 10) of passages die overbodig zijn (Kratos als vliegtuig door een smalle gang) maar overall is het een must have. De zoveelste goede game die dit jaar al uitgekomen is. Wat een heerlijk jaar is het toch!